Motmug

Vrijdag 16 augustus 2019
In de keuken zitten regelmatig motmugjes, kleine en wat grotere. Vieze beestjes, ze worden ook wel rioolmuggen genoemd, maar wat zijn ze mooi.

In de Herenduinen ga ik eens een stukje lopen en opeens kom ik op bekend terrein, dat is het stuk van de vlinderroute van de Vossendel. Het is hier trouwens akelig doodstil. Ik kan de rups van het grote koolwitje bijna horen smikkelen.

Tweetandschildwants, vrij algemeen, toch niet zo vaak gezien.

Tweede kapoentje

Donderdag 15 augustus 2019
Het kapoentje van 26 juni was roodachtig van voren en nu vind ik zomaar nog een ander soort die helemaal zwart is!

Een ander insect op de dahlia, het lijkt wel een dierentuin bij mij.

Distelvlinders

Woensdag 14 augustus 2019
Eerst kwam de eerste invasie distelvlinders met veel afgevlogen vlinders. Nu komen de verse exemplaren tevoorschijn, best veel geteld dit jaar.

Bij de vlindertelroute Cremermeer zitten veel roodborsttapuiten en ze broeden hier heel goed, dus jonge vogels zijn er genoeg.

’s Middags doe ik gelijk de Vossendelroute er achteraan. Op de eerste sectie zit een harkwesp op het pad.

Na die telling bij het Cremermeer met maar liefst VIER vlinders heb ik er bij de Vossendel gelukkig veel meer: 54 stuks!

Witte en bruine kauw

Dinsdag 13 augustus 2019
Bij het vlinders tellen op de spoorlijn tel ik aardig wat kleine koolwitjes, jammer dat er zo weinig Icarusblauwtjes zijn.
’s Middags ga ik kijken bij het strand. Een jonge zilvermeeuw kijkt mee.

Vanaf de pier zie ik nog heel wat drieteenstrandlopertjes in zomerkleed.

Met hun neuzen dezelfde kant op, tot de volgende golf weer komt, dan rennen ze allemaal weer terug.

Terug langs de jachthaven zie ik een zilvermeeuw die een mossel op de loopplank laat vallen en dat doet hij 4x voordat hij hem op kan eten. Ondanks de harde wind valt de mossel wel steeds op de planken en niet er naast! Best knap.

De witte kauw zie ik nu veel vaker, die witte mutatie heet leucistisch.

Je hebt ook een bruin-mutatie zoals deze kauw, die meer bruin heeft.

Eikenprocessierupsvlinder

Donderdag 8 augustus 2019
Het is weer eens tijd om in het munitiebos te struinen op zoek naar insecten. Ha, ik kom een sikkelwants tegen, dat is alvast wat.

Ik moet bijna zoeken met een vergrootglas, dit is een wespje van amper 3 mm.

Deze lijkt hetzelfde, maar dat achterlijf is veel boller.

Een bosbijvlieg.

Veel pantserjuffers vliegen hier rond.

’s Avonds is het ideaal weer voor het nachtvlinderen. Een van de kokermotjes.

Marja en ik staan bij de kist te kijken als er een gevlekte mierenleeuw aan komt vliegen. Ik zie er zelfs nog een.

De teunisbloemen gaan ’s nachts helemaal open.

Daar is de ellendeling van deze zomer: de eikenprocessierups. We hadden er een stuk of 40.

Die ogen van de gewone tweevleugel!

Tussen de planken van het gebouw kijken we altijd heel goed, daar zit vaak van alles tussen, zoals deze vrouw duinsabelsprinkhaan.

Er is ook gesmeerd en we hopen op weeskinderen. Die zijn er wel, maar ook heel veel pissebedden en hier zitten 2 boskakkerlakken bij.

We hebben 2 karmozijn weeskinderen en 1 rood weeskind.

De grote zwartwitmot komt nog even tegen half 2 en dan nog opruimen, alleen is het dan wel erg vochtig.

Plakkers

Woensdag 7 augustus 2019
Met Joke tel ik vlinders bij de Vossendel. Een klein geaderd witje is gepakt door een tandkaakspin.

We gaan een ijsje eten bij de koffieboerderij. Er zit daar nog één huiszwaluwtje in het nest, maar we zien niet dat er nog gevoerd wordt.

Ik fiets naar de vijver van Velserbeek, daar zitten in deze tijd altijd wel libellen. In ieder geval is het een orgie van roodoogjuffers.

Langs de Stationsweg fiets ik terug, dan zie ik wat op een boom zitten. Het zijn maar liefst 3 vrouwtjes plakker die aan het eitjes leggen zijn.

De pop van de vlinder hangt er naast, met een vervellingshuidje van de rups.

Goudwesp

Dinsdag 6 augustus 2019
Bij het vlinders tellen op de oude spoorlijn zie ik iets half verborgen in de peen. Het is een prachtig goudwespje. Bij navraag blijkt het de Hedychrum rutilans te zijn en de waardwesp is de bijenwolf, die heb ik hier in de buurt nog niet gezien, maar wat niet is, kan nog komen.

De koniks gaan om de beurt het watertje in.

Ik vertel de konik een grap, ze krijgt tranen in haar ogen van het lachen en roept: “Meid, wat een giller.”

Het is dorstig weer, ook voor de jonge Schotse hooglander.

Mooie excursie

Maandag 5 augustus 2019
Met de KNNV loop ik mee met de maandagmorgenexcursie in duingebied Bleek en Berg. Iemand wijst ons op beekpunge. Dat behoort tot het geslacht Veronica (ereprijs), terwijl waterpunge een Primulaceae is (vijf kroonbladen). Punge betekent buidel.

Nog een leuke ontdekking: een wespenorchidee.

We komen precies op het goede moment: een geoorde fuut met een jonkie.

En vlak voor ons zelfs een jong van een dodaars, hij vangt nog een visje ook. Zo lang wil ik al eens jonge dodaars fotograferen en nu zit er zomaar een vlakbij.

Kleine steentijm komt nog maar sporadisch voor in Nederland.

Marja zegt dat als je de heuvel op gaat dan kom je als je het pad volgt gewoon weer op hetzelfde punt uit. Ik wil dus van bovenaf een foto van de groep maken, alleen staan er te veel bomen voor. Ik loop door, maar de groep zie ik niet meer.

Ik ben veel te snel gelopen, want ik kom al bij de parkeerplaats uit en is nog niemand. Heb ik wel mooi de gelegenheid om koolwantsjes te fotograferen en een grote rupsendoder.

Het duurt nog een aardig tijdje voordat ze komen, daarna gaan we met de groep koffie drinken.
Ik hoop dat de jonge dodaars nog zo dichtbij zit, daarom ga ik weer naar de Oosterplas, ja, dat had ik gedroomd, nu zitten ze verder weg. Een jonge fuut jaagt op visjes en dat lukt aardig.

Wel erg leuk dat jonge dodaarsje.

Later op de middag loop ik toch nog met Frank strandwacht. Er liggen grote banken met schelpkokerwormen en daar pikken de zilvermeeuwen van. Ik kan er zelfs een fotograferen. Ik had zo’n beest nog nooit gezien.

Op het fietspad valt mijn oog op een ketting van slakjes op een lantaarnpaal, wat een grappig gezicht.

In het parkeerhuisje kijk ik nog naar nachtvlinders. Jammer dat er een vertrapte groene korstmosuil op de grond ligt.

Het is spreeuwentrek en heel veel spreeuwen strijken neer in de bramenstruiken. Dit is een jonge spreeuw.

Witte kauw

Zondag 4 augustus 2019
Op de heenweg richting strand zie ik de witte kauw weer.
Voor de zekerheid loop ik vandaag in mijn eentje strandwacht, want Frank heeft het in zijn rug. Behalve heel veel halfgeknotte strandschelpen ligt er niet veel bijzonders. Op het strand lopen wat jonge kokmeeuwen, zilvermeeuwen en scholeksters.

Op de terugweg kan ik heel wat foto’s maken van de bijna witte kauw.

Oranje luzernevlinder

Zaterdag 3 augustus 2019
’s Avonds ga ik naar het Kennemermeer op zoek naar insecten. Een oranje luzernevlinder krijgt al wat slaap en gaat rusten op een blaadje, zo kan ik hem van alle kanten fotograferen.

Gatsie, die libel heeft een ingedeukt oog, wat eng.

Een heelblaadjespalpmot, natuurlijk op heelblaadjes.

Het wordt al aardig duister als ik langs de vissershaven terug fiets.

België

Donderdag 1 augustus 2019
Lekker ritje met de trein, vanaf Sloterdijk gaat de sneltrein in één keer naar Maastricht. Daar huur ik een OV-fiets en ga richting St. Pietersberg. Onderweg in Maastricht kom ik natuurlijk al mooie plekjes tegen.

Bij een boomgaard hangt een bord dat je daar zelf fruit mag plukken. Dat vind ik wel heel aardig. Ik loop daar een heel tijdje rond op zoek naar insecten, bij de rottende pruimen op de grond zie ik wespen genoeg. Ik pluk 3 pruimen en eet er 2 op, die zijn verrukkelijk. De derde is al half opgevreten, die gooi ik weg.

Ik fiets een stukje en opeens ben ik bij de Sint Pietersberg. Ik zet de fiets op slot en ga daar naar boven. Ik dacht altijd dat het een hele berg zou zijn, maar het is meer een heuvel.

Twee vrouwen vragen of ik een foto van hun wil maken, want dit is het einde van het Pieterpad dat ze hebben gelopen in de loop der jaren. Ze mogen van mij ook een foto maken.

In de nissen van het fort zie ik 2 jonge zwarte roodstaarten. Die ene kan ik mooi in beeld krijgen.

Een bij op een speerdistel.

Na een klein eindje fietsen kom ik al bij de ENCI-groeve uit. Daar sta ik een tijd te kijken want ik hoop daar een oehoe te zien. Ook een andere fotograaf met een telescoop staat te turen, maar niks hoor.

Wel een schitterend gezicht zo.

Er is een uitkijkpunt gemaakt en ik zie beneden schapen lopen.

Vanaf het uitkijkpunt kan je via trappen een heel eind naar beneden lopen.

Zelfs daar waar de schapen lopen mag je wandelen (denk ik).

Ik fiets terug naar waar ik begon bij de ENCI-groeve en ga een heel eind door een bos. Daarna wordt het weer open en in de verte staat het kasteel Cannes.

Ongemerkt ben ik in België beland. Ik ga over de brug die over het Albertkanaal is gebouwd.

Ik wil nog een stukje langs het Albertkanaal fietsen, maar ben toch verkeerd gereden. Ik ga terug en dan kom ik er wel lang. Dan gaat er een weggetje door een bos met een heel smal beekje. Een man staat te kijken naar iets, dan zegt hij iets in het Frans tegen me en ik begrijp dat hij het over beversporen heeft. Hij loopt hier elke dag en heeft niet eerder die sporen gezien zegt hij in het Nederlands.

Ik fiets terug naar Maastricht en kom dan langs het kasteel Cannes. In Maastricht fiets ik een beetje op gevoel richting station en kom opeens langs het Vrijthof.

Bij het station koop ik in een winkel een salade en een flesje en aanvaard de terugreis. Dit heb ik gefietst en gelopen:

Piramidevlinder

Woensdag 31 juli 2019
Het is ’s nachts nog behoorlijk warm en met het raam wagenwijd open en het licht aan dan komt er nog wel eens een nachtvlinder binnen en dat is vandaag een piramidevlinder.

Ik heb mijn fototas even in de kamer neergezet en even later zit Moppie er in.

Sigaarzakdrager

Dinsdag 30 juli 2019
Met Joke loop ik de Vossendelroute. Ik laat haar 3 soorten zakdragers op een kastanjeboom zien: een gewone zakdrager, een hoornzakdrager en die lange is een sigaarzakdrager. In die zakjes zitten de vrouwtjes van die vlinders.

Ik fiets terug door Schoonenberg en daar poedelen een paar koolmeesjes in een laagje water.

Als ik door Velserbeek fiets ga ik even bij het hertenkamp kijken. Het lijkt wel of er een zomertaling zit, dus ga ik dichterbij kijken, helaas zie ik hem dan niet meer, dus het zal wel gezichtsbedrog geweest zijn. Een blauwe reiger ligt lekker in het zonnetje.

Een stelletje nijlganzen heeft nog maar 1 pulletje die dapper tussen de ouders stapt.

Grote insecten

Maandag 29 juli 2019
Leuke vlindertelling bij de spoorlijn. Een verse distelvlinder landt vlak voor me, een oranje luzernevlinder die wel wil poseren, rupsen van de kompassla-uil en pyjamawantsen aan het paren. Apart is de vrijwel witte kauw die ik zie, daarvoor heb ik niet de goede camera bij me, de foto’s komen nog wel eens.
De rupsen van de kompassla-uil eten het liefst de knoppen van de kompassla.

Heel veel rupsen zelfs van de kompassla-uil.

Een pyjamawants die het hogerop zoekt, zou daar zijn bedje zijn?

De oranje luzernevlinder wilde zelfs poseren.

Ik ga de Cremermeer-vlinderroute lopen. Een behangersbij snijdt stukjes uit een blad om daar haar nest mee te behangen. Leuk dat ik die weer eens zie met een blaadje.

Ja hoor, op het stuk waar ik niet hoef te tellen zie ik 5 distelvlinders, 3 bonte en drie bruine zandoogjes, een icarusblauwtje, een argusvlinder, een hooibeestje en 3 citroenvlinders.

Een harkwesp op koninginnekruid.

Op sectie 3 en 4 zie ik vaak damherten, dit keer zie ik 2 reeën.

Een hermelijnbladroller op de besjes van duindoorn.

Leuk dat er ook een duindoornboorvlieg zit.

Als ik mijn rondje heb gedaan ga ik nog even terug naar het stukje waar zoveel vlinders zaten. Daar tref ik een jonge blauwborst.

Niet zo veel vlinders meer, wel een vrouwtje grote kommazweefvlieg.

Rups klein koolwitje

Zondag 28 juli 2019
Ik vind zomaar een rups van een klein koolwitje in mijn tuin, terwijl ik zelden vlinders in mijn achtertuin zie.

Ik breng de rups naar de overkant en kijk gelijk even of ik meer kompassla-uilrupsen zie, ja dus.

Bovendien een kleine nimf van een smalle randwants, geinig beestje.

Pallopterida muliebris

Zaterdag 27 juli 2019
In het asiel vind ik het vliegje (Pallopterida muliebris) die ik al heel lang op mijn verlanglijstje heb staan, jammer dat het dood is, maar nu kan ik het wel van alle kanten fotograferen.

Op de schuur zit een granietmot op het beton, lekkere camouflage.

’s Avonds ga ik nog fietsen in de Herenduinen. Een jonge roodborsttapuit gezien.

Kerkzesoog

Donderdag 25 juli 2019
Het is te warm om iets te doen overdag, maar liefst 37 graden. ’s Avonds kijk ik wel op de planten en de schuur of daar iets zit. Ik ontdek een zwarte spin en die wil tussen de spleten van de schuur kruipen. Ik houd hem even tegen met een takje zodat ik foto’s kan nemen. Met die 8 poten is het altijd zo moeilijk te zien hoe het in elkaar zit en op de foto ontdek ik dat het een groot vrouwtje is met een kleiner mannetje. Het is een kerkzesoog.

Pyjama-party

Woensdag 24 juli 2019
Het is ’s morgens al behoorlijk warm, lekker weer om de vlinderroute voor de deur te doen. Al een tijd niet meer gezien: de pyjama-wants.

Een klein spinnetje, een blinker.

Ik kijk heel goed op de kompassla-planten naar rupsen. Ik denk dat ik een rups van de kompassla-uil heb gevonden. Achteraf is het een rups van de gamma-uil, want deze heeft twee buikpoten.

Ik heb ze toch gevonden, de rupsen van de kompassla-uil.

Vlaamse gaai

Dinsdag 23 juli 2019
Het is 27 graden, best warm om vlinders te tellen. Op het weiland van de Vossendel kom ik een eikenpage tegen, de tweede op de route.

Op het andere open stukje een blauwvleugelsprinkhaan.

Maar ook een duinsabelsprinkhaan die niet zo algemeen is.

Aan het eind van de route staat heel veel bosandoorn, het meeste is uitgebloeid, een paar nog niet.

Ik kom op de route 2 jonge bonte spechten tegen. Eerst een op het pad en later een die vrij dicht bij zit, alleen jammer van die takken.

Bij de Cremermeerroute zie ik er nog een bij de strandopgang.
Er zijn niet veel insecten, alleen de soldaatjes vermenigvuldigen zich waar je bij staat.

Drie kleuren Schotse hooglanders op één plaatje.

Het is al bijna 7 uur en nog steeds heel warm. De Vlaamse gaai heeft ook last van de warmte, maar nu heb ik eindelijk het gelukkie dat hij even blijft zitten.

Het is alsof iemand al zijn schoen heeft gezet, wel op een rare plaats.

Na de tankval zie ik maar liefst 7 zanglijsters, een paar jonge en deze mooie.

Prachtdag

Maandag 22 juli 2019
Gezellig dat Helma en Henk een dagje op visite komen. Kan ik ze gelijk de schoonheid van de Kennemermeer laten zien en dat kunnen ze zeker waarderen. Je weet ook niet wat je ziet als je de kleine bloemetjes uitvergroot zoals het sierlijk vetmuur ook wel krielparnassia genoemd.

Het zilt torkruid ziet er uit als een wit schempje tot je het in de macro-stand ziet.

We gaan wat eten en daarna de pier op. Enkele steenlopers in zomerkleed.

Maar 1 enkele paarse strandloper, ook in zomerkleed, wel heel herkenbaar aan de snavel.

Een aalscholver is zijn kleedje aan het drogen.

Op de terugweg ziet Helma een wulp. Ik was al blij dat ze op visite waren, nu is het helemaal super 😉 De wulp heeft een blaasjeskrab te pakken.

Hier ben ik heel blij mee (en Helma ook).

Een jonge spreeuw zit lekker vliegjes tussen het wier te pikken.

Wat was het een hartstikke leuke, gezellige dag.

Veenmol

Woensdag 17 juli 2019
Ik loop de Vossendel alleen en heb heel wat te tellen, ik kom maar liefst op 81 vlinders! Regelmatig ook een hommel zoals de weidehommel op duinkruiskruid.

Ik loop achter twee keizersmantels aan die om elkaar heen dartelen, dan zie ik opeens een veenmol in het weiland. Het is een kleintje, ongeveer 5-6 cm.

Hier en daar een koevinkje.

Bij de Cremermeerroute tel ik maar 5 vlinders. De Schotse hooglanders staan weer in het water en even later staan de 2 jonge bij elkaar en de oudere een eindje verderop.

In de Herenduinen komt de keizersmantel ook regelmatig voor.

Zo grappig als de achterdeur open staat ligt Moppie heel vaak daar op de drempel.

Orchideeën tellen

Dinsdag 16 juli 2019
Omdat het gebied te groot is om alle orchideeën te tellen voor de statistieken worden er plots van 5 bij 10 meter uitgezet en dan wordt er berekend hoeveel er ongeveer in het gebied zouden kunnen staan. Dat is toch veel meer dan ze verwacht hadden. De groenknolorchidee komt op ruim 27000, alleen zijn ze niet allemaal tot bloei gekomen. Van de honingorchidee zijn ruim 5000 bloeistengels geteld. Dat maakt dit gebied wel heel bijzonder. Ook heel zeldzaam is de bonte paardenstaart waarvan hier een hele cluster staat.

In het natte gedeelte zie ik regelmatig moeraszoutgras.

Er vliegen wel een stuk of 100 gierzwaluwen over ons heen de hele tijd. De steekmuggen zitten laag.
Ik kom ook af en toe een ander insect tegen zoals deze slakkendoder.

Een spin maakt een kunstwerkje van het gras. Een venstersectorspin?

In het hok van de betaalautomaat op de parkeerplaats heb ik al 7 pinokkiomotten gezien en nu kom ik er ook weer een tegen in het wild. Die naam heeft hij gekregen vanwege de lange ‘neus’.

Maarten wil ook de bergcentaurie zien en we gaan even vergelijken met knoopkruid. Bergcentaurie staat dus wijduit.

Knoopkruid is meer beknopt en heeft een prachtige kelk.

Ik heb nog net tijd om de vlinderroute op de spoorlijn te doen en kom o.a. een bruin zandoogje tegen.

Rond wintergroen

Maandag 15 juli 2019
Bij de maandelijkse excursie bij het Kennemermeer kunnen we bijna niet meer om de honingorchideeën heen. Hier en daar staan er veel bij elkaar.

Ik pluk een motje van een grassprietje en die blijft mooi op mijn duim zitten.

Als het even kan laat ik de mensen het rond wintergroen zien, alleen al om de naam die ik de bloem altijd geef en dat slaat dan op de rode aanhangsel.

Thuis heb ik een mooie groene cicade met doorzichtige vleugels.