Bosanemoon

Vrijdag 26 maart 2021
Ik fiets nog een rondje in Schoonenberg en kijk daar ook naar de stinzeplanten, o.a. de bosanemoon. Ze zijn wit, maar de onderkant is roze en dat schijnt er een beetje doorheen.

Dat hier ook zomaar een stengelloze sleutelbloem staat had ik niet verwacht. Ik kan er nu zelfs van dichtbij foto’s van maken.

Dit is de normale kleur van vingerhelmbloem.

Buishyacint.

En een heel veld met sneeuwroem.

In Velserbeek heeft de bosuil een ander plekje uitgezocht.

Thuis vis ik een tweestippelig lieveheersbeestje uit een waterbakje en zet hem naast het zevenstippig lhb’tje, die is niet zo levendig als de 2-stip.

Beeckestijn

Donderdag 25 maart 2021
Met Hanneke heb ik afgesproken bij Beeckestijn om stinzeplanten te bekijken. We lopen de kruidentuin in. We kijken niet echt naar wat er aangeplant is, maar wat er natuurlijk is gekomen, zoals de klimopereprijs. Het blaadje rechts heeft de vorm van een klimopblad.

In de bloemenwaaiertuin ontdekken we de vroege sterhyacint, in het echt veel mooier dan op de foto.

De vingerhelmbloem kennen we in de lichtpaarse kleur, hier staan ze in het roze, wat een schitterende kleur.

Twee zanglijsters hippen achter elkaar aan in de buurt van de beelden. Sony A68 400mm

Het was prachtig weer en we hebben enorm genoten.

Vechtersbazen

Woensdag 24 maart 2021
Nico en ik fietsen samen naar Elswout en gaan daar in het park wandelen.

Nico is hier niet eerder geweest. Hij heeft het zwaar met de bruggetjes en heuveltjes.

Veel spechtengaten in dode bomen, toch geen spechten gezien.

Wel een ara, ik ben blij dat er nog één over is.

Ik zie steeds vaker helmroestmos op bomen, zeker omdat ik het nu herken.

Ik wil door de duinen terugfietsen, maar Nico vindt dat daar veel te veel klimmetjes zitten, hij gaat de andere kant op. Gelijk aan de overkant van Elswout zie ik vechtende krakeendmannen.

En het vrouwtje is ze maar aan het uitdagen.

Tja, ze heeft ook wel een mooi kleedje.

Bij Brouwerskolk is het weer raak, er komt een mannetje wilde eend aanscheuren.

En dan is het vechten geblazen. De meerkoet is de scheidsrechter.

Twee andere eenden krijgen het ook met elkaar aan de stok, het vrouwtje daagt ze ook wel uit.

Het gaat er hard aan toe, er vloeit zelfs bloed.

Weer ga ik bij Kraantje Lek de duinen in, kom weer langs het Vogelmeer en op de hoek van de splitsing zie ik roodborsttapuiten en een boompieper.

Ze lijken zo schattig die hooglanders, maar kijk uit!

Marquette

Dinsdag 23 maart 2021
Met Joke Dubelaar heb ik afgesproken bij kasteel Marquette. Wel weer eens leuk om aan de overkant van het Noordzeekanaal te komen. Hier staan stinzeplanten waar we naar gaan kijken. De bloeiende kers is dan een extraatje.

Van waarneming.nl weet ik dat dit de oosterse anemoon is.

Nog niet veel insecten gezien, de dansmug heeft eindelijk iets te snoepen.

De app geeft maarts viooltje aan, anders had ik weer getwijfeld.

Ik had even niet aan vogelmuur gedacht, dat is dus dit plantje.

Reuzehandig zo’n app, dit is grote ereprijs!

We fietsen naar de waterberging en daar zitten toch veel soorten! O.a. een pijlstaart, vind ik heel leuk. Waar de smienten ontbreken bij Gruijters, zitten ze hier juist erg veel.

Elswout

Maandag 22 maart 2021
Thijsse’s hof is op maandag gesloten daarom ga ik door naar Elswout. Ben wel van plan binnenkort naar Thijsse’s hof te gaan. Op de brug bij de ingang van Elswout weet ik muurvaren te zitten. Op de foto zie ik heel duidelijk sporen zitten op het bruine blaadje.

Aan de kant van het slootje zit een aalscholver de boel te overzien.

Verderop de stengelloze sleutelbloem. Waarom stengelloos snap ik nog steeds niet, want ik zie duidelijk een stengel.

Een heel mooi park met die moshellingen.

En die leuke bruggetjes.

Op de terugweg ga ik bij Kraantje Lek de duinen in en volg verderop het Duinpieperpad. Bij het hek van het wisententerrein kijk ik of ik ze zie, nee dus, misschien heeft de buizerd ze opgegeten.

Het Vogelmeer lijkt heel erg uitgebreid, maar de plas links is heel ondiep, die is straks weer een stuk kleiner.

Ook op Groot Olmen staat heel veel water en daar zie ik 3 grote zaagbekken. Ik weet niet wat ze eten, maar vis zal er niet zitten omdat het plassen van regenwater zijn. Ze vliegen weg, het zijn 2 vrouwtjes en een mannetje.

De zon staat al laag, het is 6 uur. De Schotse hooglanders eten nog lekker hun buikje vol.

IJslandse grutto’s

Zaterdag 20 maart 2021
Naar Gruijters gefietst waar veel grutto’s zijn, echter weinig kluten. De grutto’s lijken me IJslandse omdat ze zo’n rode borst hebben.

Een fuut die net onder de brug vandaan komt.

Bonte strandloper

Vrijdag 19 maart 2021
Met Marijke en Timmy loop ik over het strand en op het eind klauteren we de pier op, waar Timmy nog steeds geen moeite mee heeft. Tussen de steenlopers loopt de bonte strandloper.

De zon schijnt tussen de wolken door, daardoor heeft de zee allerlei kleuren.

Groot Olmen

Donderdag 18 maart 2021
De vogelhut bij het Vogelmeer is onbereikbaar omdat het pad onder water staat. De klapekster zie ik nog wel zitten in het gebied Groot Olmen, waar de wolkenpartijen zich weer van hun beste kant laten zien.

Grote pokken

Maandag 15 maart 2021
Met Giel en Yvonne loop ik strandwacht. Toch wonderlijk dat er de laatste tijd zo weinig schelpen liggen en vandaag al helemaal geen krabben. De pokken op de pier lijken oud, maar de sluitplaatjes zijn dicht, dus ze leven nog.

Veertjes

Zondag 14 maart 2021
Op weg naar het Kennemermeer bidt een torenvalk vlak in de buurt, die kans laat ik niet lopen. Zij ook niet, want ze vangt een vette muis.

Op de heivlinderheuvel is een vogel te grazen genomen, ik vind veren van een snip, ik denk een houtsnip.

Het valt me mee met het water op het zuidelijke gedeelte. Daar vind ik een klein veertje, heel mooi, maar ik ben er nog niet achter van welke vogel.

De witte ekster heb ik weer in het zicht, samen met zijn maatje, die in de boom zit.

Zeesluis IJmuiden

Donderdag 11 maart 2021
’s Morgens stormt het behoorlijk en ik dacht dat het al weer een dag binnenzitten werd, maar ’s middags gaat de zon schijnen en is de wind afgenomen, dus hup op mijn stalen ros richting pier. Daarbij kom ik langs de bouwwerken van de nieuwe sluis. Het is een gigantisch bouwwerk, de grootste sluis van de wereld en daar sta ik nu pas bij stil, alhoewel het bijna voor mijn deur allemaal gebeurt.

Vanaf 29 maart mogen we eindelijk weer de sluisroute fietsen, zodra ik dat ga doen zal ik nieuwe foto’s maken met zicht op de sluis.

Helaas komt het op de foto’s niet over dat het zo stormachtig is, toch machtige, krachtige golven hier bij de kleine vuurtoren.

Vliegende grutto’s

Maandag 8 maart 2021
In Velserbeek zit nog steeds maar één ooievaar, ik hoop dat zijn/haar maatje ook binnenkort komt. De soepganzen zijn al hopeloos verliefd.

Ik was van plan om na Gruijters door te fietsen, maar de grutto’s geven zulke mooie vliegshows, dat ik blijf kijken.

Ze vliegen heen en weer.

Ondertussen sta ik te praten met een vrouw, terwijl de grutto’s gaan landen.

In de verte zie ik vogels aan komen vliegen en ik zeg tegen die vrouw: “Kijk, daar komen de kluten.” Ze landen en gaan even later nog een paar rondjes vliegen.

Samen met de kluten vliegen de grutto’s, maar ze landen wel soort bij soort.

Grutto’s en kluten

Zaterdag 6 maart 2021
Er zijn weer meer grutto’s bij het landje van Gruijters dan van de week en een paar kluten, geen tureluurs gezien, misschien heb ik die over het hoofd gezien. Ik fiets door naar De Liede om te kijken of de lepelaars op de nesten zitten. Alleen één blauwe reiger op het nest gezien. Terug door de Veerpolder.

En dan kom ik terug bij het landje van Gruijters, waar ik Ton en Maarten zie, net zo leuk als de grutto’s en de kluten. De kluten vliegen een paar rondjes en dan ben ik toch wel heel blij met mijn fototoestel en prima lens.

De grutto’s moeten flink opvetten na hun lange reis.

Dreigende wolken

Vrijdag 5 maart 2021
Vanuit het asiel fiets ik over de Heerenduinweg naar het IJmuider Slag. Daar zie ik de witte ekster en heel dichtbij, dat komt omdat hij mij niet ziet, maar ik zie hem net aan zitten in een kuiltje, dus gegarandeerd dat hij wegvliegt als ik me opricht. Toch gaat hij daarna mooi in het zicht zitten zonder takken ervoor, helaas wel verder weg.

Over het pad van het IJmuider Slag heb ik overzicht over het Kennemermeer en daar zie ik een wezeltje voor me uit de bosjes in schieten. Ik wil wachten tot hij misschien terug komt, helaas komen er zoveel mensen langs dat ik het op geef.
Naar huis fietsend zie ik onheilspellende wolken. Heel vreemde donkere kleur, geen brandwolken, want ze komen van zee.

Gewone zeehond

Dinsdag 2 maart 2021
Met Selma op het strand gelopen en daarna de pier opgegaan en tot het eind gewandeld. Op de terugweg zien we een zeehond de kant opklauteren.

Geen wonder dat ze zo snel van de ene plek naar de andere kunnen zwemmen, kijk eens wat zwempoten.

Hij heeft ook een staartje, dat wist ik niet.

Omdat hij zo ligt te rollen en te gapen denken dat hij niet in orde is en we bellen de dierenambulance. Die komen aanlopen over de pier en stappen gelijk op de zeehond af, zonder eerst te kijken wat hij doet. De zeehond vindt dat ze dichtbij komen en blaast naar ze en dan springt hij in het water, dus niks aan de hand.

Sifo’s

Zondag 28 februari 2021
Tijdens de strandwacht komt er een bruine mist aanzetten, heel raar, zou misschien door het Saharazand kunnen komen. De zon komt er wel doorheen en dat geeft de mossel een mooie kleur.

We vinden zomaar best veel sifo’s van gapers, dat zijn de buizen waar water in en uit stroomt.

Wisentenpad

Donderdag 25 februari 2021
Het is vrij druk met fietsers in de duinen. Bij de Grote Olmen staan 3 Schotse hooglanders naast elkaar, maar even later staan ze elkaar een beetje uit te dagen.

Het wisentenpad mag tot eind februari gelopen worden, dat kan dus nog net. Ik zet mijn fiets helemaal aan de zuidkant (bij de spoorlijn) neer en begin daar te lopen. Om wisenten te kunnen zien ga ik een heuveltje op, waar een boswachter staat te kijken of iedereen wel op het pad blijft. Daar zie ik wel een wisent, eerst staat hij, dan gaat hij liggen, net onderaan de heuvel.

Verderop vliegt een buizerd en die gaat op zo’n mooi scheefgegroeide boom zitten.

Na 1 maart mag je hier dus niet meer komen, nu dan nog even plaatjes schieten van het gebied.

Overal waar dennen staan, daar vind ik de duinen op z’n mooist.

Ik zie de boomleeuwerik en ik hoor hem ook en wat is dat fantastisch.

Nonnetjes

Woensdag 24 februari 2021
Ha, de nonnetjes zitten nu eens aan de voorkant bij het fort. Een mannetje en 3 vrouwtjes, je ziet nog net het snaveltje van het ene vrouwtje achter het andere vrouwtje.

Ik ga naar Beeckestijn, het is behoorlijk warm geworden en misschien komen de vlinders van de koninginnenpage tevoorschijn. Buiten de kruidentuin moet een mooi soort sneeuwklokje staan, Galanthus nivalis, en ik vind het al snel.

Van dichtbij, heel mooi.

Dicht bij de vijver zijn vorig jaar boommarters gezien, maar dat moet je echt treffen wil je die zien.

Koniks

Dinsdag 23 februari 2021
Een kijken of ik per 1 april de vlinderroute kan lopen bij het Zuidervlak. Helaas is er nog meer water bijgekomen. Het staat nog hoger dan de vorige keer dat ik hier was.

Ik fiets door naar het Vogelmeer. Bij de Grote Olmen zie ik wel de klapekster, alleen te ver weg. Nu staan de koniks daar te grazen, die zal ik van de zomer wel weer veelvuldig tegenkomen bij het Zuidervlak.

Moppie zit nog heel vaak op de schoorsteen boven de kachel, de koukleum. Wat vind ik die 4 witte pootjes toch leuk.

Zeedonderpad

Maandag 22 februari 2021
Ik sta op de pier te kijken naar een kuifaalscholver die een zeedonderpad te pakken heeft. Een jonge zilvermeeuw komt boven hem vliegen, de aalscholver duikt onder maar laat zijn prooi los en die pakt de meeuw.

Dit is de typische duik van de kuifaalscholver, op zoek naar een nieuwe prooi.

De kuifduiker zwemt er nog steeds, hier samen met een vrouwtje middelste zaagbek.

Het zijn gewoon de blokken van de pier, maar het doet meer denken aan een kustlijn van IJsland of Ierland.

Smienten

Zondag 21 februari 2021
Nog eens kijken of er al grutto’s zijn bij het landje van Gruijters. In ieder geval zijn de wintertalingen nog niet vertrokken.

Bij de plassen van de Hourak zitten heel veel smienten.

Torenvalk

Zaterdag 20 februari 2021
Ik fiets al een tijdje rond, maar zie nog niets bijzonders. Pas bij de Houtrak houd ik een vrouwtje torenvalk in de gaten die van het ene paaltje naar het andere vliegt.

Haha, geweldig zo die staart.

En zo lief dat ze mooi blijft zitten.

Ik ben nog wel helemaal tot de suikerfabriek gereden en daar door Spaarnwoude terug, hier ben ik niet eerder geweest. Op de terugweg nog langs Gruijters, ook niks. Op het weggetje zie ik een grote zilverreiger in een slootje stappen op zoek naar iets te eten.

Dubbele kokkel

Donderdag 18 februari 2021
’s Morgens ga ik langs de bosuil die keurig in de holte van de boom zit te dutten.

Daarna ga ik naar Beeckestijn om te kijken of ik de poppen van de koninginnenpage zie. De venkel is gesnoeid en ik zie geen poppen. Misschien zitten ze in de grond, of iemand heeft ze meegenomen. Verder niks te zien omdat alles is gesnoeid en ik ga door naar Schoonenberg. De vijver is nog gedeeltelijk bevroren en de eenden kunnen er nog over lopen, wat deze eend wel leuk vindt.

Als ze uit het water op het ijs willen klimmen zakken ze er vaak eerst doorheen, dat is hier ook te zien aan de ijsblokjes.

Ik wil om 3 uur op het strand zijn om schelpen te tellen, maar ik ga eerst naar de pier, want er zitten leuke soorten vogels, zoals zwarte zee-eenden, een paartje middelste zaagbek en een vrouwtje brilduiker alleen.

Geweldig dat de kuifduiker zo dichtbij zit dat het rode oog goed te zien is.

Tja, ik vraag me nu af of het een voordeel of een nadeel is dat buienradar nooit het goede weerbericht geeft. Ze gaven droog weer aan voor vanmiddag, maar de hele strandwacht van 2 uur heb ik in de regen gelopen. Gelukkig heb ik het niet koud, maar bovendien heb ik voor het eerst een dubbele kokkel gevonden hier op het strand.

Een eipakket van een grote tepelhoren is nog heel goed in tact. In de witte rondjes zitten de eitjes.

Op één plek zitten veel zilvermeeuwen, daar zal wat te smikkelen zijn.

Ja hoor, er komt er een aanlopen met een Amerikaanse zwaardschede.

De kleuren van de fluwelen zwemkrab zijn ook zo bijzonder, alleen jammer dat de rode ogen verdwenen zijn.