Flamingo’s

Dinsdag 19 maart 2019
Een hele onderneming met de fiets naar het station, dan met de trein, metro en bus, maar ik heb het er voor over om eens de flamingo’s te zien. Daarvoor ga ik naar Grevelingen. Vanaf Nieuwe-Tonge loop ik het laatste stuk. Ik kom langs molen d’Oranjeboom.

Langs het water van Grevelingen is plaats genoeg voor windmolens.

Ook hier honderden brandganzen.

En dichterbij lopen ze parmantig te paraderen.

In de verte zie ik al het roze van de flamingo’s en ik heb bijna de neiging om er naar toe te hollen. Dat is niet nodig want ze blijven daar nog wel even zitten vandaag. Ze zijn goed te zien.

Dat verwacht je toch niet in Nederland.

Nou moet ik natuurlijk niet verwachten dat ze vlak voor mijn neus zitten, toch ben ik heel blij met mijn foto’s.

Op het IJmuidense strand zijn we al blij met een paar takjes Japans bessenwier, hier ligt het lagendik op het strandje. Ik zie dat het hier in het water groeit.

Op deze foto kan je zien waarom ze zo’n gekke snavel hebben. Ze filteren het water met de bovenkant van de snavel.

Ik volg een tureluur die over het water aan komt vliegen en dan gaat hij daar een beetje herrie staan maken.

Ik tel hier 7 flamingo’s. Vorige week zaten er 50, de meeste zijn dus al vertrokken naar Duitsland waar ze broeden.

En de brandganzen blijven maar over vliegen.

De flamingo’s hebben exotische kleuren.

Ik ga naar de andere kant van het haventje kijken of daar nog wat zit, dan zie ik opeens 3 flamingo’s daar vandaag over vliegen, die gaan naar de andere 7 toe. Wat een gelukkie, alleen jammer dat ik ze net niet op de foto kon krijgen vlak voordat ze landen, want toen zag ik de kleuren heel goed in hun gespreide vleugels.

Ja hoor, daar heb je ze weer, de brandganzen.

Ik loop weer terug naar de plek waar de flamingo’s goed te zien zijn. Ze zitten wat verder weg met wat meer tegenlicht. Leuk is dat ze nu in een klein laagje water staan zodat de poten goed te zien zijn en ze hun nek lang moeten maken. Op de achtergrond lepelaars, meeuwen, een middelste zaagbek, links in het water een meerkoet en rechts een kokmeeuw.

Op het voetpad liggen meerdere muiltjes, die zullen wel door de vogels daar gedropt zijn.

Wat een ruimte hier.

Noorse hartschelp

Maandag 18 maart 2019
Af en toe lopen er ganzen of eenden in het natte gebied van het Kennemermeer. Vandaag lopen er 4 grauwe ganzen.

Na de excursie bij het Kennemermeer drinken we koffie en daarna ga ik nog met Ernst, Hanneke en Linda het strand op. Af en toe vliegen er een heleboel meeuwen omhoog.

Er liggen best veel Amerikaanse zwaardschedes en daartussen een dubbele otterschelp.

Linda vindt een dubbelen Noorse hartschelp en ik krijg hem van haar. Een hele mooie vondst. Hier op de foto voor een eipakket van de tepelhoren.

’s Avonds maak ik thuis nog een foto van de Noorse hartschelp met pastelkleuren aan de binnenkant.

De kluten zijn er

Zondag 17 maart 2019
Ondanks de harde wind ga ik toch een eindje fietsen. Ik ga kijken of de kluten al gearriveerd zijn bij het landje van Gruijters. En ja hoor, ze zijn er weer!

Wat hebben ze toch een smalle snavel, ze eten ook heel klein grut.

De grutto’s zitten nogal beschut vanwege de wind.

De wintertalingen varen dicht langs de kant.

Wat hebben ze toch een prachtig koppie die kleine eendjes.

Het barst de laatste tijd van de bergeenden. Het mannetje heeft een veel grotere snavel dan het vrouwtje.

De wilde eenden zijn maar aan het rondjes vliegen.

Dan gaat het landingsgestel uit en gaan ze in het water achter het vrouwtje aan.

Ik dacht eerst dat er een geelpootmeeuw op het eilandje zat, maar het zal wel een kleine mantelmeeuw zijn die daar yoga-oefeningen doet.

De grutto’s hebben ook even de benen gestrekt.

Op de terugweg mooie wolkenpartijen, met een helderblauwe hemel.

De nieuwe elektriciteitsmasten zijn heel hoog geworden.

Snertweer

Zondag 10 maart 2019
Ondanks dat ik wat grieperig ben loop ik mee met de strandwacht. Ik had niet verwacht dat het zulk rot weer zou zijn. Harde wind en regen. Ondanks dat het laagwater zou zijn staat het water over het hele strand.

Publiciteit

Zaterdag 9 maart 2019
Ik heb een prijs gewonnen met mijn foto van de 2 parende strandkrabben in het blad Natura van de landelijke KNNV. Met mijn tekst: “Tijdens een inventarisatie op het strand zag ik iets uit het zand steken. Bij het uitgraven zag ik dat het parende strandkrabben waren. Heel bijzonder, want dat heb ik nog nooit eerder gezien op het strand.” Foto van 29 oktober 2018

Ook een foto van mij op Facebook bij de Vlinderstichting met de tekst: “Wist je dat kleine vossen een heus liefdesritueel hebben? Het mannetje verdedigt een territorium, meestal in de buurt van een flinke bos brandnetels. Als er een vrouwtje langs komt, achtervolgt hij haar tot ze gaat rusten. Dan gaat hij achter haar zitten en raakt haar vleugels met zijn antennes aan (dat zie je op de foto). Pas als zij hem ook leuk vindt begint de paring. Die is een stuk stiekemer: meestal aan de onderzijde van een brandnetelblad. Met dank aan Alie Postma voor de foto.”
Leuk, dat wist ik dus niet.
(De foto is van 8 maart 2014)

Drieteenstrandlopertjes

Maandag 5 maart 2019
Vorig jaar waren alle zeewolfsmelkplanten bij de fietsenstalling bij het strand weggehaald. Het is een vrij zeldzame plant, dus ik vond het niet leuk. Nu staan er toch weer heel wat.

Wel een sterke plant dus en heel apart.

Het is hoog water en het water is nog hoger geweest want er staan veel plassen vlak voor de duinen.

Soms vind je zomaar een heleboel zeeboontjes bij elkaar.

Ach gossie die pootjes, zo schattig van de drieteenstrandlopertjes. De geringde zit er nog steeds tussen.

Ze moeten zich staande proberen te houden in de wind, want zo’n beestje weegt natuurlijk bijna niks.

Ik blijf op 1 plek staan en er komt er een al dichterbij.

En zelfs heel dichtbij.

Baltsende kieviten

Woensdag 27 februari 2019
Ik hoorde dat het ijsvogeltje weer in Schoonenberg is gesignaleerd, daarom ga ik daar kijken. Een heel veld met krokussen, wat een heerlijk gezicht.

Een aardhommel profiteert van de nectar en zo hoort het ook in het voorjaar.

De schildpadden zijn ook weer uit hun winterslaap en hebben de zon opgezocht.

Geen ijsvogel, maar een waterhoentje, die mogen er ook zijn hoor.

Ik fiets naar het Vogelmeer, waar aan de noordkant veel zangvogeltjes heen en weer vliegen. Heel blij ben ik met een keep.

Als ik mijn fiets neer zet om naar de vogelhut te gaan zijn er net 2 kieviten aan het baltsen.

Kievit heet in het Engels lapwing, het is inderdaad een hele lap die vleugel, haha.

Haar eierstokken rammelen, maar in zijn sambaballen zit weinig muziek, hij vliegt weg.

Vrouwtjes tafeleend, oftewel tafeldames, dichtbij vanuit de vogelkijkhut.

En nog meer zangvogeltjes: een heggenmus aan het zingen, een paar koolmeesjes en enkele puttertjes.

Kleine vos

Dinsdag 26 februari 2019
Waar zouden de grauwe ganzen naar kijken?

De knobbelzwaan is zijn veren aan het poetsen, maar zo te zien aan zijn buik is hij nog lang niet klaar.

Als ik in de buurt van Fort Benoorden ben zie ik een ongelukkige kleine vos op het fietspad fladderen. Ik pak hem op voordat hij dood gereden wordt.

Bij het landje van Gruijters zit niets bijzonders en ik fiets door naar de lepelaars, misschien zitten ze er al. Ja hoor er zijn er al een stuk of 7. Nu nog mooi vrij doordat er geen bladeren zijn.

Zo lekker onhandig met die lange poten en snavel.

In het slootje zwemmen twee futen, zo lang ze niet wegvliegen zitten ze heel dichtbij en als ze onderduiken schuif ik een knotwilg op zodat ik ze vrij dicht kan benaderen.

Ik fiets terug door Penningsveer. Het is wel erg smal bij de brug, maar ik heb net nog een plekje voor mijn fiets. Daar kan ik ook futen fotograferen en die zitten net in de weerspiegelingsbaan van het riet, terwijl er net een speedboot voorbij is gegaan. Vandaar die golven.

Ik fiets altijd dat rondje extra langs de Mooie Nel. Daar op het weiland heeft het nijlganzenstel al negen kleintjes.

In de weilanden van de Heksloot rent een haas. Ik heb een aardig rondje gefietst en het wordt al wat donker als ik bij het bruggetje bij Spaarndam kom.

De Putten

Maandag 25 februari 2019
Wat leuk, Marja belt of ik mee ga naar De Putten. Het is er prachtig weer voor, dus ik ben enthousiast. We gaan even bij het strand kijken, gek dat hier helemaal geen meeuwen of andere vogels bij de vloedlijn lopen. Het is er bar stil. Er is hier een brede rij duinen extra aangelegd als dijkversterking.

We gaan bij de plassen kijken. Ook die zijn onder handen genomen en er zijn eilandjes gevormd.

Mannetje smient bewaakt zijn vrouwtje.

Iedere aalscholver op zijn eigen steen.

Het is maar goed dat Marja ook haar telescoop mee heeft, zo kunnen we de goudplevieren ook goed bekijken.

De kemphaan herken ik wel die achter de zwarte ruiter loopt. De zwarte ruiter heb ik op Facebook gevraagd.

Het is een grappig gezicht als heel veel meerkoeten in ganzenpas naar het water lopen. Er zit ook een dodaarsje op de kant.

Dat is nog eens een aantal brandganzen. Op de voorgrond links ook bergeenden en rechts smienten.

Opeens gaan ze op de vleugels, een machtig gezicht.

Het zijn er nogal wat.

En dat allemaal boven dat weidse landschap.

Marja zegt steeds dat ze nog geen wulp gezien heeft tot we bij het tweede watertje komen. Daar zitten ze allemaal!

We hebben maar liefst 30 soorten kunnen herkennen!

Pluimwier

Zondag 24 februari 2019
We zien een levende strandkrab op het strand.

Ik vind een garnaal met een worm er aan, wie wie nu op eet zal een raadsel blijven.

Zo ook de naam van de worm die in het water valt. Er liggen heel veel rechte donker zandkleurige staafjes van 1 cm bij, misschien wormpjes, maar het kunnen ook poepjes zijn van een of ander beest.

Verder meer dan 100 witte wormen van 5 tot 15 cm lang, maar we weten niet welk soort het is.
Ik pak een pluk zeedraad waar van alles in zit. Probeer hier maar eens wijs uit te worden. Ik zie dus lange zeedraad, tweetandzeedraad, roodwier, schelpjes van nog geen millimeter, wat plantaardig materiaal en een vinger (o, die is van mij, hahaha).

Het roodwier heb ik mee naar huis genomen en op een vel papier gedroogd. Volgens mij is het veelvertakt pluimwier.

Ik ga nog even naar het Kennemermeer op sporenjacht. Ik vind weer van die kleine sporen, nu ook met een holletje er bij.

Lampenkatjes

Zaterdag 23 februari 2019
Voor de verandering wandel ik een stukje in de Herenduinen. Hier en daar hoor ik een koolmees en alleen nog het gebrom van vliegtuigen, verder is het wel heel erg stil. De wilgenkatjes glimmen zo in het zonlicht dat het wel lampenkatjes lijken.

Haast

Vrijdag 22 februari 2019
Ik moet toch in de gaten houden of er nog grutto’s zijn op het landje van Gruijters. Weer niet. Andere jaren zitten er heel veel smienten, deze winter maar een stuk of 10.

De fazant heeft haast 😉

Mistboog

Woensdag 20 februari 2019
Er zijn maar liefst 5 mannen en 5 vrouwtjes nonnetje bij Fort Benoorden. Ze zitten vrij ver weg, toch zie ik op de foto dat een vrouwtje een visje heeft gevangen.

Mannetje en vrouwtje wintertaling. Het mannetje heeft een ring, maar het is niet te zien welk nummer er op staat.

Over de Amsterdamse weg vliegen grauwe ganzen met een soepgans er tussen.

Een heel apart verschijnsel. In plaats van een regenboog is dit een mistboog. De zon schijnt op zulke kleine druppeltjes dat het heel veel kleur verspreidt en wel zoveel dat het wit wordt.

Wilgenkatjes

Dinsdag 19 februari 2019
Gister zagen we tijdens de excursie hele kleine sporen en ik denk dat ze van een wezeltje waren. Nieuwsgierig als ik ben ga ik weer kijken of ik betere foto’s kan maken van de sporen, helaas heeft het gisteravond geregend en zijn de sporen bijna niet meer te zien.
Toevallig kom ik wel bandgroei in de duindoorn tegen. Dat kan veroorzaakt zijn door een bacterie of door beschadiging.

Wat zijn de haartjes van de wilgenkatjes sneeuwwit.

Geringde drieteenstrandloper

Maandag 18 februari 2019
Met de excursie langs het Kennemermeer is niet zo veel te beleven, maar het is wel altijd gezellig. Na het koffiedrinken gaan Ernst, Hanneke en ik nog even het strand op. De drieteentjes lopen weer gezellig heen en weer in de branding. Een daarvan is geringd (rechts). Deze is geringd op 6 augustus 2016 op de waddeneilanden en komt in de winter steeds terug in IJmuiden. Dit weet ik omdat ik de waarneming door geef en dan krijg ik een overzicht van de meldingen.

De eerste grutto’s

Zondag 17 februari 2019
De eerste grutto’s zijn al gemeld op het landje van Gruijters. Dus ik er op af. Peter Davids staat daar te kijken en zegt dat er net weer 2 geland zijn. Die van vanmorgen zijn alweer weg.

De achterste lijkt wel forser dan de voorste, misschien heeft die meer getankt onderweg hierheen. Ik heb net gelezen dat het vrouwtje een langere snavel heeft dan het mannetje.

Een wintertaling vlakbij, ik blij.

Parende krooneenden

Zaterdag 16 februari 2019
Bij het Vogelmeer moeten krooneenden zitten, ik hoop dat ze dicht bij de vogelhut zitten. Dat is niet zo, maar als ik het voetpad volg kan ik heel dicht bij het water komen en dan zitten ze vlakbij.

Het zijn 3 mannetjes en 2 vrouwtjes en vlak voor me gaan een stelletje nog paren ook.

Krokussen

Vrijdag 15 februari 2019
De bergeenden hebben vanwege het mooie weer al aardig de lente in hun kop op het landje van Gruijters.

Het is ook net lente met die krokussen. Deze staan in Schoonenberg.

Strandtekening

Donderdag 14 februari 2019
Vanaf de pier zie ik een roodhalsfuut en vanaf het strand vliegen de drieteenstrandlopertjes naar de pier. Niet scherp helaas, maar zo mooi met die weerspiegeling.

O, wow, ze gaan weer een strandtekening maken, maar ze zijn nog maar net begonnen.

Omdat ik wil weten wat ze gaan maken ga ik een rondje om. Bij het gebouwtje van de parkeerautomaat van het Kennemermeer ga ik kijken naar mossen en korstmossen. Hier en daar plukjes gewoon muursterretje.

Nog mooier is het korstmos schotelmos. Het groeit op de voegen en dit is dus maar 1 cm hoog!

Ik loop een rondje Kennemermeer waar wat brilduikers en meerder tafeleenden en kuifeenden zitten. Daarna ga ik terug naar de pier. Ze schieten al op met de strandtekening, nu wil ik zeker zien als hij klaar is, daarom ga ik nog even de pier op.

Tjonge, tref ik het even, een grijze zeehond op een pierblok, hij ligt daar lekker in de zon en moet steeds gapen.

Dan ziet hij opeens mij.

En denkt dan: O, nee, daar heb haar weer.

Dan maar gewoon even lekker rekken en strekken.

De twee mannen zijn klaar met de strandtekening en laten een drone er boven vliegen om de tekening te filmen.

Fuut met vis

Woensdag 13 februari 2019
Vanaf de pier kijk ik op het strand. Daar staat een zilvermeeuw die steeds een klein visje pakt en dan weer laat vallen. Waarom hij dat doet weet ik niet.

Aan het eind van de pier lopen een paar steenlopers door de plassen op de pier.

Een fuut heeft een vis gevangen, een haring? Ik heb niet gekeken of hij hem heeft opgegeten.

Want ik werd afgeleid door een dode vogel en nog wel een bijzondere ook: een dode noordse stormvogel.

Zoveel muiltjes

Maandag 11 februari 2019
Bij de pier zit weer een zeekoet, maar hij ziet er niet zo gezond uit. Er zijn er al zo ontzettend veel overleden deze maand.

Ik vind ook meer dan 300 muiltjes op het strand en die komen echt niet uit de 345 containers die overboord zijn geslagen vorige maand wat een echte milieuramp betekent.

Ik denk dat ik een levende kleine slangster vind in een poeltje bij de pier, hij is zo levendig nog met nog maar 2 poten dat hij alle kanten op gaat op mijn hand. Het lichaam is maar 5 mm, alleen is de kleine slangster toch iets anders getekend, dus is dit een gewone slangster.

Bomen in de winter

Zondag 10 februari 2019
Er is veel belangstelling voor de excursie met Dirk voor het herkennen van bomen in de winter in het Schoterbos. Ook hier zitten de halsbandparkieten.

Gekke vruchtjes heeft de olijfwilg.

De veelbloemige roos is te herkennen aan de vele, kleine vruchtjes.

Strand

Zaterdag 9 februari 2019
Ik vraag me af of de geelgorzen nog in de duinen bij het strand zitten. Niet meer gezien, ook geen sneeuwgorzen dit jaar.
Het is hoog water op het strand, de strandvlakte is verdwenen, want het water komt tot de nieuwe duintjes. Wel jammer dat er een dode roodkeelduiker in het water ligt. Er is nog geen echte algenbloei, maar er ligt al wel veel schuim op de eblijn.