Mestinktzwammetjes

Woensdag 30 september 2020
Het is maar goed dat ik planten ga tellen bij de Cremermeerroute want ik heb niet één vlinder gezien. Heel leuk is heet kleine boorvliegje op watermunt, na enkele foto’s gemaakt te hebben, springt ze naar een ander blad en daar zit nog een mannetje.

Witte vlekjes op mest? Aha, het zijn inktzwammetjes en waarschijnlijk melige mestinktzwammetjes.

Tja, misschien wel de laatste keer dat ik hier kom. Het wordt me wat te veel al die vlinderroutes, strandwacht en asielwerkzaamheden. Het lastigste van deze route is wel de plaag van de dazen in de zomer.

Nog een rondvliegende paardenbijter, heb ik even geluk dat hij gaat zitten.

Een reuzenbovist? Ongeveer 10 cm doorsnee.

Zou de aardslak van de bovist gesmikkeld hebben?

Trosglidkruid

Dinsdag 29 september 2020
Joke en ik hadden niet meer verwacht dat we de vlinderroute zouden kunnen lopen, maar het is nog prima vlinderweer en we zien nog 14 vlinders. De paddenstoelen nemen het echter helemaal over. Veel soorten gezien, o.a. een dwergwieltje.

Vanwege het vochtige weer druipen de druppels uit de biefstukzwammen.

Waarschijnlijk echte honingzwammen.

Waarneming zegt dat dit bundelcollybia is, dat zou best kunnen. De colibia-soorten voelen wat vettig aan.

Een mooie bladpootrandwants.

Honderden planten van trosglidkruid en nog maar een bloeiend, het is zeer zeldzaam.

Suppers

Zondag 27 september 2020
Als ik het strand op loop zie ik gelijk dat er heel veel suppers op het water bezig zijn. Wat een leuke sport.

Zoveel bijzondere planten op de nieuwe duinen op het strand, o.a. stekend loogkruid.

De knollenbladwesp is er nog wel, alleen niet zo gigantisch veel als vorige week op het strand.

Ik ben echt bitterkruid met biggenkruid aan het vergelijken met behulp van de foto’s, valt nog niet mee. Lief hartje heeft de bloem van echt bitterkruid.

Klein schorrenkruid, wat ik dan ook verwacht is zeekraal, maar dat staat hier niet.

Zeewolfsmelk is zelfs zeer zeldzaam.

In de verte ligt Zandvoort met de flats.

Het lijkt wel of het strand gebreid is.

Kalverstraat op zee.

Nog even voor de statistieken van waarneming.nl de rechtsgestreepte platschelpen op de foto gezet, de dwarse streepjes zijn hier goed te zien.

Omdat er zoveel suppers zijn mogen ze wel uitkijken dat ze niet op elkaar botsen.

Er staat niet eens zoveel wind, toch zijn de golven behoorlijk hoog.

Er zijn strandvliegen die echt op het strand leven.

Stinkende kortschildkever

Woensdag 23 september 2020
Bij het tellen van de Vossendel loopt een stinkende kortschildkever dreigende in de weg.

De biefstukzwammen zijn elke week een stukje groter gegroeid.

Maar goed dat ik gister de Cremermeerroute heb gedaan, het ziet er heel dreigend uit. Op het weiland is een stuk van onze telroute.

’s Avonds zit er een buxusmot in de keuken terwijl het buiten regent.

Veenmol

Dinsdag 22 september 2020
’s Morgens tel ik de oude spoorlijn en weer is de kolibrievlinder bij de bloemetjes, als hij wegvliegt is hij in een ogenblik een heel eind verder, snelle jongen.
’s Middags doe ik de Cremermeerroute, daar tel ik toch nog 14 vlinders en kom ik een roze veldsprinkhaan tegen.

Moeder damhert met het jong zie ik daar regelmatig.

Ach, een dode veenmol op het gras.

Ze willen weer stuivende duinen creëren, daarvoor moeten heel wat bomen sneuvelen.

Sikkelsprinkhaan

Maandag 21 september 2020
Als we met de excursie het gebied van het Kennemermeer in gaan laat ik de groep de afwijkende grote weegbree zien die ik gister zag. Op die plaats kan ik gelijk even over het ontstaan van het gebied vertellen omdat er mensen nieuw zijn in de groep.
Op de plek waar we nog eens rupsen van de wapendrager hebben gezien zit er nu weer een. Marja ontdekt een cocon van een wespspin. Nog heel vers, de spin is niet te bekennen.

De witte bloemetjes van zilt torkruid zijn omgetoverd tot zaadbolletjes.

We volgen een luzernevlinder, die even later samen met een andere aan het dansen is, maar dat lijkt geen luzernevlinder. Dat klopt want het is een hooibeestje.

Ton komt aanlopen met een sikkelsprinkhaan, de eerste waargenomen in dit gebied. Duidelijk is te zien dat de ondervleugels veel langer zijn dan de bovenvleugels.

Na de koffie ga ik naar het havengebied (toch weer voor de spreeuwen die er niet zijn). Ik probeer goede foto’s te maken van de planten, ik wil me er toch wat meer in verdiepen. Zo kom ik bij deze klaver uit op goudgele honingklaver, maar als ik het nog eens nakijk weet ik het weer niet zeker. Het wordt later ook gecorrigeerd naar citroengele honingklaver.

Gelukkig is grijskruid heel herkenbaar.

Ik rij over het Kamperfoeliepad naar het andere pad richting Keetberg. Daar kijk ik naar zeepkruid, in een topje daarvan zitten 4 citroenlieveheersbeestjes bij elkaar en ik vind het 24-stippelig lieveheersbeestje.

Afwijkende groeivorm

Zondag 20 september 2020
Bij de ingang van het Kennemermeergebied, waar ik mijn fiets neer zet staat een grote weegbree, alleen is deze heel anders dan normaal. Bij navraag blijkt het om een afwijkende groeivorm te gaan.

Ik loop het gebied door naar het zuiden, er is niet veel te beleven. Mijn oog valt nog wel op een takje en daar blijken eitjes op te zitten van de huismoeder. Er is nog net een minirupsje te zien.

Nog 2 kleine koolwitjes die elkaar wel zien zitten.

Dan ga ik naar het strand. Ondanks dat het slecht gaat bij de Hoogovens/Tata steel komt er een gigantische nieuwe kraan voor ze binnen.

De mensen willen nog van de laatste zomerdag genieten.

Verbazingwekkend dat er meer dan 100 knollenbladwespen op het strand zijn, dicht bij het water ook. Nog een van de laatste visdiefjes.

’s Nachts zit een zakspin op de achterdeur, het lijkt heel wat, maar hij is maar een halve cm groot.

Dauwdruppeltjes

Vrijdag 18 september 2020
Ik heb afgesproken met Ank en Jeanette bij Beeckestijn. Ik ben expres iets vroeger gekomen omdat ik wel wil weten of de rups van de koninginnenpage er nog zit. Nog mooier met die dauwdruppeltjes.

Cadeautje van de natuur, het Icarusblauwtje met die druppeltjes.

De zon schijnt volop, toch zie ik een nachtvlinder in de taxus, het is de appeltak. Het komkommerkruid heeft ook druppeltjes opgevangen.

Sintjanskruid of een cultivar.

Zo grappig zoals de courgette uit de bloem groeit.

Een groot koolwitje vliegt langs ons en ik ga er achteraan net zo lang tot hij gaat zitten, in de andere hoek van de tuin op de karmozijn.

Gehakkelde aurelia op ijzerhard.

IJzerhard is nogal in trek, ook een dagpauwoog zit er op.

Behalve de eerder genoemde vlinders zien we nog een kleine koolwitje en een paar kleine geaderde witjes. Op het terras nemen we koffie en een perenstrudel met peren uit de kruidentuin. Het was weer heel leuk, met prachtig weer.

Rups populierenpijlstaart

Woensdag 16 september 2020
Joke en ik zien bij de Vossendel bijna meer paddenstoelen dan vlinders. Hier en daar russula’s en amanieten, maar ook hele verse biefstukzwammen.

Wat een gelukkie dat ik goed uit mijn ogen kijk, anders had ik misschien wel op de rups van een populierenpijlstaart kunnen trappen.

Beetje balen dat ik ook de Cremermeerroute loop, want dat is de moeite niet met 2 vlinders. Ik vind het een beetje vreemd dat de staarten van de Schotse Hooglanders op het water drijven, daar zit denk ik geen bot.

Ik ben zo nieuwsgierig of de eitjes van de huismoeder al uit zijn, ik blijf volhouden om te gaan kijken. Nog steeds niet. Er zijn nog genoeg andere dingen te zien, zoals vuurwantsen.

Van de steenrode heidelibellen vliegen er wel een paar.

Eindelijk weer een kleine vos en wat voor een!

Het is denk ik het jaar van de kolibrievlinder, alweer een, aan de voortuin van het gebouw.

Wezel

Dinsdag 15 september 2020
Met de trein ga ik naar Boxtel en pak daar een OV-fiets. Ik wil richting Oisterwijk fietsen, maar had naar links gemoeten en ik rij rechtdoor. Bij een restaurant neem ik koffie en appelgebak op een terras. Daarnaast is een fietspad en dat lijkt me wel leuk. Nou ja, alleen de hop langs de weg is leuk, verder erg saai.

Er worden hier nogal wat zware, bonte paarden gefokt, ik zie ze regelmatig.

Op mijn mobieltje zie ik dat ik in de buurt van de IJzeren Man ben, daar dan maar naar toe, ook even in het water gestaan met mijn sandalen.

Er staan borden richting Loonse en Drunense duinen. Daar rijd ik alleen maar tussen bomen door, ook niet echt mooi. In de buurt van Helvoirt wordt veel gesproeid, het is daar denk ik toch veel droger dan bij ons.

In Haaren neem ik nog een kop koffie op een terras. Daarna kom ik langs de Esschestroom en ben ik alweer in de buurt van Boxtel. Het is nog vroeg en ik neem de route die ik twee jaar geleden heb gedaan in de hoop weidebeekjuffers te zien. Ik sta bij dezelfde brug, maar geen weidebeekjuffer te zien. Er vliegen nogal wat paartjes houtpantserjuffers en geregeld leggen de vrouwtjes eitjes in het hout, daarbij vastgehouden door het mannetje.

Dat vind ik wel fantastisch, zo’n heel veld met Afrikaantjes.

Ik ga weer naar de Kampina, zet mijn fiets op slot en ga een stukje wandelen. In de verte vliegen grauwe ganzen op om even daarna te landen.

Het is te mooi weer om vroeg naar huis te gaan.

Nog maar een paar plantjes hei die bloeien.

Windstil, dus mooie weerspiegeling.

Ik sta te kijken naar de witte kwikstaarten daar op het slik in het water, het zijn de enige vogels die ik daar zie en hoor. Dan opeens zie ik een wezeltje voor me het pad oversteken. Hij steekt nog eens zijn kopje tussen de struiken uit en ik pak gauw mijn fototoestel. Ik kan hem uitgebreid fotograferen, want hij komt steeds even tevoorschijn, alleen kan ik zijn staart niet zien en ik twijfel of het een hermelijn of een wezel is.

Ik eet een salade in Boxtel en stap daarna in de trein om huiswaarts te gaan, het wordt toch al wat donker.

Groene naaldaar

Groene naaldaar
Maandag 14 september 2020
Na een heerlijke ochtend badminton wil ik ’s middag de vlinderroute voor de deur lopen, het is nog heel warm met weinig wind, maar ik heb nog geen zin om te lopen. Als ik een mooi zeilschip voorbij zie komen ga ik gelijk de deur uit, jammer dat ik geen goed zicht op het Noordzeekanaal meer heb. Dan maar de vlinders tellen, toch de moeite, want ik tel er 40 op de heenweg en bovendien een klaverspanner, die heb ik hier al een tijd niet meer gezien.

Bij Beeckestijn liet Marja mij vorige week groene naaldaar zien, die zie ik hier nu ook.

Op uitgebloeide peen zitten 3 pyjamawantsen. Tot mijn verrassing een kolibrievlinder bij de aangeplante plantjes die nu volop bloeien.

Torenvalk

Zondag 13 september 2020
Bij het zoeken naar insecten bij de Vondelweg begint het al harder te waaien, ik zie ook bijna niks en stap weer op de fiets. Nog even de koeien goedendag gezegd en dan fiets ik richting Houtrak.

Zelfs al zit de torenvalk stil dan valt het nog niet mee om mijn camera stil te houden met die wind, gelukkig heeft de Nikon P1000 een hele goede stabilisatie.

Toch nog even naar de rupsen in Beeckestijn om te kijken of ik de poppen kan ontdekken. De 2 rupsen dicht bij elkaar zitten er nog, de rest is verdwenen, ook geen poppen gezien.

Sprinkhaanvlieg

Vrijdag 11 september 2020
Vanaf het asiel fiets ik door naar Beeckestijn. De twee overgebleven rupsen van de koninginnenpage zitten nu vlak bij elkaar.

De eitjes van de huismoeder zijn donkerder gekleurd en de streepjes zijn goed te zien.

Het hartgespan van dichtbij is echt fantastisch.

Man van de gewone snuitvlieg op ijzerhard.

De gestreepte ogen van de sprinkhaanvlieg zijn nu beter te zien.

Bij het vijvertje van Velserbeek hangen heel wat brugspinnen aan het bruggetje.

Hartgespan

Donderdag 10 september 2020
Vandaag gaan Joke en ik de Vossendel weer onveilig maken. Met een beetje hulp van de groene stinkwants komt het goed.

Op het open stukje kijken we naar libellen, tot ik opeens een zandhagedis op de stam zie.

Er zijn al heel wat paddenstoelen, eentje die vrij makkelijk te determineren is, is de gele korstzwam.

Bij de Cremermeerroute zie ik maar 5 vlinders, terwijl we bij de Vossendel toch nog 35 hadden. Bij de 3 ronde watertjes vliegt een paardenbijter.

Op de terugweg toch nog eens kijken of ik poppen kan vinden van de koninginnenpage bij Beeckestijn. Er zijn nog wel rupsen.

Ik ben ooit een keer een stukje omgereden om hartgespan te zien, maar kon het toen niet vinden, nu staat het hier zomaar in de kruidentuin. Zo’n mooie plant verzin je toch niet.

Ook al zo mooi, het lijken wel droogbloemetjes.

Huize Beeckestijn.

Eitjes huismoeder

Woensdag 9 september 2020
Omdat Marja gister voor niets naar Beeckestijn is geweest, want ze wil ook zo graag de rups van de koninginnenpage fotograferen, maar ze zag niets heb ik haar en Giel uitgenodigd om samen te gaan kijken. Nou, ze zitten er echt nog wel, nu zijn het er nog 4.

De ene rups is veel groener dan de andere.

De meeste planten die er staan zijn aangeplant, er staat echter nog wel een grasje tussen dat uit zichzelf daarheen is gekomen, het is de groene naaldaar.

Ik denk een prachtvliegje te spotten met die gestreepte ogen, maar dit is een sprinkhaanvlieg.

Heel leuk dat Marja een hele trits eitjes van de huismoeder op ijzerhard vindt.

De kleine vuurvlinder heeft een enigszins afwijkende kleur, minder oranje dan normaal.

Buikspitsschildwants

Dinsdag 8 september 2020
Bij de telling van de vlinderroute voor de deur zie ik een buikspitsschildwants, die ben ik nog maar 1 keer eerder tegengekomen en toen als nimf.

Er zijn nu zelfs 2 roze spreeuwen gemeld in het havengebied en ik waag nog een kans. Helaas tussen duizenden spreeuwen zal ik hem niet snel ontdekken.

Ik ga ‘s avonds kijken bij de rupsen van de koninginnenpage want Marja had gebeld dat de struik gesnoeid zou zijn. Gelukkig is dat niet zo. Hier zie je de rups eten van de knop van de venkel.

Het is al niet zo heel licht meer als ik bij het bruggetje sta in Velserbeek. Geinig dat brugspinnen heel vaak aan bruggen hangen.

Slanke trechterzwam

Maandag 7 september 2020
Het is heerlijk weer en ik ga met de excursie mee in de AWD, ingang Zandvoortselaan. Terwijl Marja iets laat zien zit er een knopsprietje op haar mouw, wat een klein sprinkhaantje is dat, ik dacht al aan een doorntje.

Marja laat dus donderkruid zien en dat zie ik nu voor het eerst.

De bleke borstelkrukzwam ziet er van boven heel borstelig uit, maar ook als fluweel. De onderkant is nogal moeilijk te fotograferen omdat ze zo laag bij de grond zitten.

Krakeenden zien er zo lief uit …

Maar het kunnen dus grote vechtersbazen zijn.

Heerlijk die heuvels in de duinen.

Marja weet ook veel van mossen, dit is het grijs kronkelsteeltje.

Plukje boogsterrenmos.

Terwijl de anderen allemaal kijken naar de 4 atalanta’s en de gehakkelde aurelia die op 1 boom zitten, komt er een kleine vuurvlinder bij mij op de grond zitten.
We zien niet zo heel veel herten. Wat heeft dit hert een enorm gewei, kan hij zijn tegenstanders mee uitdagen als straks de bronsttijd weer aan breekt.

Hier en daar staan slanke trechterzwammen.

Na de excursie fiets ik gelijk door naar het strand, daarbij kom ik nog langs het gebied van de wisenten, ze zijn alleen niet te zien.
Hanneke is ook op het strand en zij vindt al gauw veterwier, vind ik wel apart, maar aan het eind van het traject hebben we meer dan 100 stukjes gevonden. We maken er samen een kunstwerkje van.

Wat een grote venusschelp met aparte kleuren.

Hanneke vindt bovendien een wijde mantel.

En ik een levende gewone zeepissenbed.

Aaah, de drieteentjes zijn ook weer gearriveerd uit het verre noorden, met nog een klein beetje rood.

Bij de pier is nog een heel klein beetje water en daar zwemmen visjes in, bizar dat opeens het water wegzakt en de visjes op het droge liggen te spartelen. Het zijn jonge harders en dat is extra jammer omdat er de laatste tijd zoveel dood zijn gegaan hier in de buurt.

Er is denk ik les gegeven op het strand want we zien enkele tuintjes met strandvondsten.

In een van die ‘tuintjes’ ligt een gedroogde horsmakreel.

Toch 48 km gefietst met mijn elektrische fiets en veel gelopen.

Besjes heggenrank

Zondag 6 september 2020
Eigenwijs als ik ben toch weer naar het Kennemermeer in de hoop de witte ekster en heel misschien de roze spreeuw te zien, mooi niet dus. Ik loop het hele zandpad af langs de westkant, daar staan toch heel andere planten dan in het gebied zelf, zoals veel bitterzoet en maar 1 pluk zwarte nachtschade.

Langs het fietspad zie ik een sliertjes besjes en vraag me af of dat van de heggenrank kan zijn. Later opgezocht en het is dus zo.

Balsempopulier

Zaterdag 5 september 2020
Na het werk in het asiel ga ik gelijk door naar de Vossendelroute, want nu wil ik weten welke bomen daar staan. Het is dus de zwarte balsempopulier. Bij de vlinderroute ga ik daar altijd rechtsaf naar het weiland, nu ga ik eens rechtdoor. Het mooie daarvan is dat de duinen vrij hoog zijn en links van het pad kijk ik een eind de diepte in.

Ik kom nog een vervelling van een pissebed tegen, het bijzondere daarvan is dat ze eerst voor de ene helft vervellen en dan de andere helft. Op 24 september 2017 heb ik daar een mooie foto van gemaakt.

Rupsen koninginnenpage

Vrijdag 4 september 2020
Nu ik weet dat er eitjes gelegd zijn door de koninginnenpage in de kruidentuin van Beeckestijn wil ik ook wel de rupsen zien. Voordat ik vertrek van huis zie ik een goudooggaasvlieg op de schuur zitten.

Ik moet zoeken in de venkel naar de rupsen, al heel snel gevonden en wat is die gaaf zeg.

Deze is wat witter dan de andere, want ik zie er totaal 7.

Nog een beetje van de onderkant gefotografeerd, want ze zijn te leuk.

Ze zijn vrij groot, een centimeter of 6.

Het is een kruidentuin met o.a. wit komkommerkruid.

Er komen hier wat meer insecten voor dan in een natuurgebied en dit is de Europese hoornaar.

Op hemelsleutel zitten veel vliegendoders.

Hier samen met een woeste sluipvlieg.

Een echte vlieg: Graphomya maculata.

Een gewone geurgroefbij snoept van de helmbloem van het helmkruid.

Wat vind ik de karmozijn toch prachtig.

De Chinese bieslook is ook al zo apart met die roze streepjes op de knoppen. Nu zit er een menuetzweefvlieg op.

Ik kan maar niet genoeg krijgen van die geweldige rups, toch nog een paar foto’s gemaakt.

Op de terugweg in Velserbeek langs de paddenstoelenplek gegaan, het is veel minder dan een paar jaar geleden, na goed zoeken piepkleine witte bolletjes gevonden.

Verrassing

Woensdag 2 september 2020
Al 2 weken vragen Joke en ik ons af welke boom er staat op onze route van de Vossendel. Ik heb het op het forum van Waarneming gevraagd en uiteindelijk met een foto van de onderkant van het blad blijkt het een zwarte balsempopulier te zijn. Leuker vind ik dat er een heel klein rupsje op het blad zit en met lang zoeken denk ik dat het een bruine wapendrager is.

Op sectie 13 zit een vrouwtje duinsabelsprinkhaan op een boom.

Bij de Cremermeerroute zie ik een dagpauwoog, een gehakkelde aurelia, een atalanta, een bruin zandoogje en kleine koolwitjes op het randje langs het pad waar ik dus niet tel. Nog steeds word ik lastig gevallen door goudoogdazen, soms zitten er wel 2 tegelijk op mijn petje.

In de buurt van sectie 5 zit een vosje, eerst heeft hij er geen erg in dat ik daar loop, hij krabt zich nog even, dan is hij weg.
Er is een nieuwe vogelkijkhut geplaatst bij het Duinmeer, daarom maak ik een uitstapje van mijn vlinderroute om daar te gaan kijken. Een mooie hut, maar heel jammer dat je bijna een trapje nodig hebt om door de kijkgaten te fotograferen. Op mijn tenen kan ik er door kijken (behalve het rechter gat onderaan) en ik hou het gauw voor gezien. Ook weinig te beleven op het meer.

Een wilgenhoutwespmeisje maakt het wel weer goed, wat een gaaf beestje.

Langs het voetpad waar ik vorige jaren een eitje van een hermelijnvlinder heb gefotografeerd zie ik een paddenstoeltje en daarop zit een slakkendodervlieg (Pherbellia cinerella).

Wat een verrassing dat ik bij de 3 bomkraters opeens een ijsvogel zie wegvliegen, wat een prachtige kleuren zo in de zon. Voor een foto was hij veel te snel weg.

Mispoes

Dinsdag 1 september 2020
Ik ga naar het Kennemermeer in de hoop een roze spreeuw en/of de witte ekster te zien, kom ik wel thuis met kleurige vogels, de puttertjes, maar niet de gewenste soorten.

Bij het parkeerhok even controleren of er nachtvlinders zitten. Nee, wel een klein springspinnetje die loert op een vlieg, het duurt even dan valt hij aan …. MISPOES!

Het hele meer rondgelopen op zoek naar de vogels. Ik zie een uitgebloeide moerasmelkdistel, die is anders dan andere uitgebloeide melkdistels.

Jonge lepelaar

Zondag 30 augustus 2020
Bij het landje van Gruijters staan 2 lepelaars in het water te foerageren. Even later komen ze meer naar de kant en dan begint het jong te bedelen.

Hij is nogal opdringerig.

En daar heeft pa/ma genoeg van en dan is het: “Bekijk het maar, je kan zelf ook je eten opscharrelen.”

Ik heb nog nooit zoveel krakeenden gezien bij het Fort Benoorden.

Langs de A9 staan wat wilde planten en daar zit een topzwanger zuringhaantje op zuring.

Ik ontdek ook een weidevlekoog.

En aan de overkant van de sloot een heel gezin nijlgans met 6 al grote jonkies.

Bruin blauwtje

Vrijdag 28 augustus 2020
Als een bruin blauwtje vliegt is het meer zilverachtig dan bij een Icarusblauwtje en ze zijn over het algemeen wat kleiner.

Na de storm

Donderdag 27 augustus 2020
Na een paar stormachtige dagen is het opeens vrijwel windstil en kunnen Joke en ik vlinders tellen bij de Vossendel. Op sectie 13 waar altijd zoveel libellen zitten is Joke van plan er een mee naar huis te nemen, hihi.

In IJmuiden is de hoogste windsnelheid gister gemeten. Hier in het bos liggen heel veel takken, bladeren en zelfs een boom op de grond.

Een kleurige paddenstoel valt ons op. Het zou de korrelige taaiplaat kunnen zijn, maar ook de oranje oesterzwam, in ieder geval zeer zeldzaam.

De echte vuurzwammen worden elk jaar mooier op deze boom.