Rups populierenpijlstaart

Woensdag 16 september 2020
Joke en ik zien bij de Vossendel bijna meer paddenstoelen dan vlinders. Hier en daar russula’s en amanieten, maar ook hele verse biefstukzwammen.

Wat een gelukkie dat ik goed uit mijn ogen kijk, anders had ik misschien wel op de rups van een populierenpijlstaart kunnen trappen.

Beetje balen dat ik ook de Cremermeerroute loop, want dat is de moeite niet met 2 vlinders. Ik vind het een beetje vreemd dat de staarten van de Schotse Hooglanders op het water drijven, daar zit denk ik geen bot.

Ik ben zo nieuwsgierig of de eitjes van de huismoeder al uit zijn, ik blijf volhouden om te gaan kijken. Nog steeds niet. Er zijn nog genoeg andere dingen te zien, zoals vuurwantsen.

Van de steenrode heidelibellen vliegen er wel een paar.

Eindelijk weer een kleine vos en wat voor een!

Het is denk ik het jaar van de kolibrievlinder, alweer een, aan de voortuin van het gebouw.

Wezel

Dinsdag 15 september 2020
Met de trein ga ik naar Boxtel en pak daar een OV-fiets. Ik wil richting Oisterwijk fietsen, maar had naar links gemoeten en ik rij rechtdoor. Bij een restaurant neem ik koffie en appelgebak op een terras. Daarnaast is een fietspad en dat lijkt me wel leuk. Nou ja, alleen de hop langs de weg is leuk, verder erg saai.

Er worden hier nogal wat zware, bonte paarden gefokt, ik zie ze regelmatig.

Op mijn mobieltje zie ik dat ik in de buurt van de IJzeren Man ben, daar dan maar naar toe, ook even in het water gestaan met mijn sandalen.

Er staan borden richting Loonse en Drunense duinen. Daar rijd ik alleen maar tussen bomen door, ook niet echt mooi. In de buurt van Helvoirt wordt veel gesproeid, het is daar denk ik toch veel droger dan bij ons.

In Haaren neem ik nog een kop koffie op een terras. Daarna kom ik langs de Esschestroom en ben ik alweer in de buurt van Boxtel. Het is nog vroeg en ik neem de route die ik twee jaar geleden heb gedaan in de hoop weidebeekjuffers te zien. Ik sta bij dezelfde brug, maar geen weidebeekjuffer te zien. Er vliegen nogal wat paartjes houtpantserjuffers en geregeld leggen de vrouwtjes eitjes in het hout, daarbij vastgehouden door het mannetje.

Dat vind ik wel fantastisch, zo’n heel veld met Afrikaantjes.

Ik ga weer naar de Kampina, zet mijn fiets op slot en ga een stukje wandelen. In de verte vliegen grauwe ganzen op om even daarna te landen.

Het is te mooi weer om vroeg naar huis te gaan.

Nog maar een paar plantjes hei die bloeien.

Windstil, dus mooie weerspiegeling.

Ik sta te kijken naar de witte kwikstaarten daar op het slik in het water, het zijn de enige vogels die ik daar zie en hoor. Dan opeens zie ik een wezeltje voor me het pad oversteken. Hij steekt nog eens zijn kopje tussen de struiken uit en ik pak gauw mijn fototoestel. Ik kan hem uitgebreid fotograferen, want hij komt steeds even tevoorschijn, alleen kan ik zijn staart niet zien en ik twijfel of het een hermelijn of een wezel is.

Ik eet een salade in Boxtel en stap daarna in de trein om huiswaarts te gaan, het wordt toch al wat donker.

Groene naaldaar
Maandag 14 september 2020
Na een heerlijke ochtend badminton wil ik ’s middag de vlinderroute voor de deur lopen, het is nog heel warm met weinig wind, maar ik heb nog geen zin om te lopen. Als ik een mooi zeilschip voorbij zie komen ga ik gelijk de deur uit, jammer dat ik geen goed zicht op het Noordzeekanaal meer heb. Dan maar de vlinders tellen, toch de moeite, want ik tel er 40 op de heenweg en bovendien een klaverspanner, die heb ik hier al een tijd niet meer gezien.

Bij Beeckestijn liet Marja mij vorige week groene naaldaar zien, die zie ik hier nu ook.

Op uitgebloeide peen zitten 3 pyjamawantsen. Tot mijn verrassing een kolibrievlinder bij de aangeplante plantjes die nu volop bloeien.

Torenvalk

Zondag 13 september 2020
Bij het zoeken naar insecten bij de Vondelweg begint het al harder te waaien, ik zie ook bijna niks en stap weer op de fiets. Nog even de koeien goedendag gezegd en dan fiets ik richting Houtrak.

Zelfs al zit de torenvalk stil dan valt het nog niet mee om mijn camera stil te houden met die wind, gelukkig heeft de Nikon P1000 een hele goede stabilisatie.

Toch nog even naar de rupsen in Beeckestijn om te kijken of ik de poppen kan ontdekken. De 2 rupsen dicht bij elkaar zitten er nog, de rest is verdwenen, ook geen poppen gezien.

Sprinkhaanvlieg

Vrijdag 11 september 2020
Vanaf het asiel fiets ik door naar Beeckestijn. De twee overgebleven rupsen van de koninginnenpage zitten nu vlak bij elkaar.

De eitjes van de huismoeder zijn donkerder gekleurd en de streepjes zijn goed te zien.

Het hartgespan van dichtbij is echt fantastisch.

Man van de gewone snuitvlieg op ijzerhard.

De gestreepte ogen van de sprinkhaanvlieg zijn nu beter te zien.

Bij het vijvertje van Velserbeek hangen heel wat brugspinnen aan het bruggetje.

Hartgespan

Donderdag 10 september 2020
Vandaag gaan Joke en ik de Vossendel weer onveilig maken. Met een beetje hulp van de groene stinkwants komt het goed.

Op het open stukje kijken we naar libellen, tot ik opeens een zandhagedis op de stam zie.

Er zijn al heel wat paddenstoelen, eentje die vrij makkelijk te determineren is, is de gele korstzwam.

Bij de Cremermeerroute zie ik maar 5 vlinders, terwijl we bij de Vossendel toch nog 35 hadden. Bij de 3 ronde watertjes vliegt een paardenbijter.

Op de terugweg toch nog eens kijken of ik poppen kan vinden van de koninginnenpage bij Beeckestijn. Er zijn nog wel rupsen.

Ik ben ooit een keer een stukje omgereden om hartgespan te zien, maar kon het toen niet vinden, nu staat het hier zomaar in de kruidentuin. Zo’n mooie plant verzin je toch niet.

Ook al zo mooi, het lijken wel droogbloemetjes.

Huize Beeckestijn.

Eitjes huismoeder

Woensdag 9 september 2020
Omdat Marja gister voor niets naar Beeckestijn is geweest, want ze wil ook zo graag de rups van de koninginnenpage fotograferen, maar ze zag niets heb ik haar en Giel uitgenodigd om samen te gaan kijken. Nou, ze zitten er echt nog wel, nu zijn het er nog 4.

De ene rups is veel groener dan de andere.

De meeste planten die er staan zijn aangeplant, er staat echter nog wel een grasje tussen dat uit zichzelf daarheen is gekomen, het is de groene naaldaar.

Ik denk een prachtvliegje te spotten met die gestreepte ogen, maar dit is een sprinkhaanvlieg.

Heel leuk dat Marja een hele trits eitjes van de huismoeder op ijzerhard vindt.

De kleine vuurvlinder heeft een enigszins afwijkende kleur, minder oranje dan normaal.

Buikspitsschildwants

Dinsdag 8 september 2020
Bij de telling van de vlinderroute voor de deur zie ik een buikspitsschildwants, die ben ik nog maar 1 keer eerder tegengekomen en toen als nimf.

Er zijn nu zelfs 2 roze spreeuwen gemeld in het havengebied en ik waag nog een kans. Helaas tussen duizenden spreeuwen zal ik hem niet snel ontdekken.

Ik ga ‘s avonds kijken bij de rupsen van de koninginnenpage want Marja had gebeld dat de struik gesnoeid zou zijn. Gelukkig is dat niet zo. Hier zie je de rups eten van de knop van de venkel.

Het is al niet zo heel licht meer als ik bij het bruggetje sta in Velserbeek. Geinig dat brugspinnen heel vaak aan bruggen hangen.

Slanke trechterzwam

Maandag 7 september 2020
Het is heerlijk weer en ik ga met de excursie mee in de AWD, ingang Zandvoortselaan. Terwijl Marja iets laat zien zit er een knopsprietje op haar mouw, wat een klein sprinkhaantje is dat, ik dacht al aan een doorntje.

Marja laat dus donderkruid zien en dat zie ik nu voor het eerst.

De bleke borstelkrukzwam ziet er van boven heel borstelig uit, maar ook als fluweel. De onderkant is nogal moeilijk te fotograferen omdat ze zo laag bij de grond zitten.

Krakeenden zien er zo lief uit …

Maar het kunnen dus grote vechtersbazen zijn.

Heerlijk die heuvels in de duinen.

Marja weet ook veel van mossen, dit is het grijs kronkelsteeltje.

Plukje boogsterrenmos.

Terwijl de anderen allemaal kijken naar de 4 atalanta’s en de gehakkelde aurelia die op 1 boom zitten, komt er een kleine vuurvlinder bij mij op de grond zitten.
We zien niet zo heel veel herten. Wat heeft dit hert een enorm gewei, kan hij zijn tegenstanders mee uitdagen als straks de bronsttijd weer aan breekt.

Hier en daar staan slanke trechterzwammen.

Na de excursie fiets ik gelijk door naar het strand, daarbij kom ik nog langs het gebied van de wisenten, ze zijn alleen niet te zien.
Hanneke is ook op het strand en zij vindt al gauw veterwier, vind ik wel apart, maar aan het eind van het traject hebben we meer dan 100 stukjes gevonden. We maken er samen een kunstwerkje van.

Wat een grote venusschelp met aparte kleuren.

Hanneke vindt bovendien een wijde mantel.

En ik een levende gewone zeepissenbed.

Aaah, de drieteentjes zijn ook weer gearriveerd uit het verre noorden, met nog een klein beetje rood.

Bij de pier is nog een heel klein beetje water en daar zwemmen visjes in, bizar dat opeens het water wegzakt en de visjes op het droge liggen te spartelen. Het zijn jonge harders en dat is extra jammer omdat er de laatste tijd zoveel dood zijn gegaan hier in de buurt.

Er is denk ik les gegeven op het strand want we zien enkele tuintjes met strandvondsten.

In een van die ‘tuintjes’ ligt een gedroogde horsmakreel.

Toch 48 km gefietst met mijn elektrische fiets en veel gelopen.

Besjes heggenrank

Zondag 6 september 2020
Eigenwijs als ik ben toch weer naar het Kennemermeer in de hoop de witte ekster en heel misschien de roze spreeuw te zien, mooi niet dus. Ik loop het hele zandpad af langs de westkant, daar staan toch heel andere planten dan in het gebied zelf, zoals veel bitterzoet en maar 1 pluk zwarte nachtschade.

Langs het fietspad zie ik een sliertjes besjes en vraag me af of dat van de heggenrank kan zijn. Later opgezocht en het is dus zo.

Balsempopulier

Zaterdag 5 september 2020
Na het werk in het asiel ga ik gelijk door naar de Vossendelroute, want nu wil ik weten welke bomen daar staan. Het is dus de zwarte balsempopulier. Bij de vlinderroute ga ik daar altijd rechtsaf naar het weiland, nu ga ik eens rechtdoor. Het mooie daarvan is dat de duinen vrij hoog zijn en links van het pad kijk ik een eind de diepte in.

Ik kom nog een vervelling van een pissebed tegen, het bijzondere daarvan is dat ze eerst voor de ene helft vervellen en dan de andere helft. Op 24 september 2017 heb ik daar een mooie foto van gemaakt.

Rupsen koninginnenpage

Vrijdag 4 september 2020
Nu ik weet dat er eitjes gelegd zijn door de koninginnenpage in de kruidentuin van Beeckestijn wil ik ook wel de rupsen zien. Voordat ik vertrek van huis zie ik een goudooggaasvlieg op de schuur zitten.

Ik moet zoeken in de venkel naar de rupsen, al heel snel gevonden en wat is die gaaf zeg.

Deze is wat witter dan de andere, want ik zie er totaal 7.

Nog een beetje van de onderkant gefotografeerd, want ze zijn te leuk.

Ze zijn vrij groot, een centimeter of 6.

Het is een kruidentuin met o.a. wit komkommerkruid.

Er komen hier wat meer insecten voor dan in een natuurgebied en dit is de Europese hoornaar.

Op hemelsleutel zitten veel vliegendoders.

Hier samen met een woeste sluipvlieg.

Een echte vlieg: Graphomya maculata.

Een gewone geurgroefbij snoept van de helmbloem van het helmkruid.

Wat vind ik de karmozijn toch prachtig.

De Chinese bieslook is ook al zo apart met die roze streepjes op de knoppen. Nu zit er een menuetzweefvlieg op.

Ik kan maar niet genoeg krijgen van die geweldige rups, toch nog een paar foto’s gemaakt.

Op de terugweg in Velserbeek langs de paddenstoelenplek gegaan, het is veel minder dan een paar jaar geleden, na goed zoeken piepkleine witte bolletjes gevonden.

Verrassing

Woensdag 2 september 2020
Al 2 weken vragen Joke en ik ons af welke boom er staat op onze route van de Vossendel. Ik heb het op het forum van Waarneming gevraagd en uiteindelijk met een foto van de onderkant van het blad blijkt het een zwarte balsempopulier te zijn. Leuker vind ik dat er een heel klein rupsje op het blad zit en met lang zoeken denk ik dat het een bruine wapendrager is.

Op sectie 13 zit een vrouwtje duinsabelsprinkhaan op een boom.

Bij de Cremermeerroute zie ik een dagpauwoog, een gehakkelde aurelia, een atalanta, een bruin zandoogje en kleine koolwitjes op het randje langs het pad waar ik dus niet tel. Nog steeds word ik lastig gevallen door goudoogdazen, soms zitten er wel 2 tegelijk op mijn petje.

In de buurt van sectie 5 zit een vosje, eerst heeft hij er geen erg in dat ik daar loop, hij krabt zich nog even, dan is hij weg.
Er is een nieuwe vogelkijkhut geplaatst bij het Duinmeer, daarom maak ik een uitstapje van mijn vlinderroute om daar te gaan kijken. Een mooie hut, maar heel jammer dat je bijna een trapje nodig hebt om door de kijkgaten te fotograferen. Op mijn tenen kan ik er door kijken (behalve het rechter gat onderaan) en ik hou het gauw voor gezien. Ook weinig te beleven op het meer.

Een wilgenhoutwespmeisje maakt het wel weer goed, wat een gaaf beestje.

Langs het voetpad waar ik vorige jaren een eitje van een hermelijnvlinder heb gefotografeerd zie ik een paddenstoeltje en daarop zit een slakkendodervlieg (Pherbellia cinerella).

Wat een verrassing dat ik bij de 3 bomkraters opeens een ijsvogel zie wegvliegen, wat een prachtige kleuren zo in de zon. Voor een foto was hij veel te snel weg.

Mispoes

Dinsdag 1 september 2020
Ik ga naar het Kennemermeer in de hoop een roze spreeuw en/of de witte ekster te zien, kom ik wel thuis met kleurige vogels, de puttertjes, maar niet de gewenste soorten.

Bij het parkeerhok even controleren of er nachtvlinders zitten. Nee, wel een klein springspinnetje die loert op een vlieg, het duurt even dan valt hij aan …. MISPOES!

Het hele meer rondgelopen op zoek naar de vogels. Ik zie een uitgebloeide moerasmelkdistel, die is anders dan andere uitgebloeide melkdistels.

Jonge lepelaar

Zondag 30 augustus 2020
Bij het landje van Gruijters staan 2 lepelaars in het water te foerageren. Even later komen ze meer naar de kant en dan begint het jong te bedelen.

Hij is nogal opdringerig.

En daar heeft pa/ma genoeg van en dan is het: “Bekijk het maar, je kan zelf ook je eten opscharrelen.”

Ik heb nog nooit zoveel krakeenden gezien bij het Fort Benoorden.

Langs de A9 staan wat wilde planten en daar zit een topzwanger zuringhaantje op zuring.

Ik ontdek ook een weidevlekoog.

En aan de overkant van de sloot een heel gezin nijlgans met 6 al grote jonkies.

Bruin blauwtje

Vrijdag 28 augustus 2020
Als een bruin blauwtje vliegt is het meer zilverachtig dan bij een Icarusblauwtje en ze zijn over het algemeen wat kleiner.

Na de storm

Donderdag 27 augustus 2020
Na een paar stormachtige dagen is het opeens vrijwel windstil en kunnen Joke en ik vlinders tellen bij de Vossendel. Op sectie 13 waar altijd zoveel libellen zitten is Joke van plan er een mee naar huis te nemen, hihi.

In IJmuiden is de hoogste windsnelheid gister gemeten. Hier in het bos liggen heel veel takken, bladeren en zelfs een boom op de grond.

Een kleurige paddenstoel valt ons op. Het zou de korrelige taaiplaat kunnen zijn, maar ook de oranje oesterzwam, in ieder geval zeer zeldzaam.

De echte vuurzwammen worden elk jaar mooier op deze boom.

Kolibievlinder

Maandag 24 augustus 2020
Joske en Hanneke lopen mee met de strandwacht. Er ligt niet veel bijzonders op het strand, maar de wolkenluchten zijn indrukwekkend.

Er staan nog behoorlijk hoge golven en de kleur van de zee is groenachtig.

Dreigend, toch blijft het zonnig.

We drinken koffie op de boulevard en Joske is net weg als mijn mond open valt van verbazing, er vliegt opeens een kolibrievlinder vlak naast me. Hij blijft in de buurt en ik kan heel wat foto’s maken.

Watergentiaan

Zondag 23 augustus 2020
Voordat ik met de fiets vertrek nog even een foto gemaakt van de zwartvlekdwergspanner die op de poortdeur zit.

Er zit niet veel bijzonders aan insecten op mijn plotje van de Vondelweg, wel blij ben ik met deze mooie wesp, Achaius oratorius.

Nou, ik kom de lieveling hier wel vaak tegen.

Ik denk dat ik hier wel 50 groene rietcicades heb zien springen en enkele nimfen.

Ze kunnen zo lekker fel zijn die kleine fuutjes, misschien is het dezelfde als van 23 juni op de Mooie Nel.

Op het landje van Gruijters zie ik al wintertalingen. Ik fiets terug langs de snelweg en de weilanden van Velserbroek. In een sloot daar bloeit de watergentiaan.

En niet zo’n klein beetje ook.

Bij een scherm van de zwanenbloem heb je gelijk een heel boeket.

Ivoorzweefvlieg

Woensdag 19 augustus 2020
Volgens de Vlinderstichting vliegt de keizersmantel niet meer na half augustus, we zien er toch nog 4 bij de Vossendel, ze zijn wel aan hun laatste vlieguren toe.

Ik kan precies 1 foto maken van de ivoorzweefvlieg voordat hij weg vliegt, toch leuk.

Bij sectie 14 staat mos en ik vermoed boompjesmos en dat wordt bevestigd door waarneming.

Daarna ga ik weer door naar de Cremermeerroute. Bij de boksdoorn vliegt een kolibrievlinder, jammer dat ik nu mijn goede fototoestel niet bij me heb.

Met zijn lange tong weet hij precies in de bloem te komen, knap hoor.

Lekkere vette neus heeft deze vlieg, de Miltogramma germari (als ik het goed heb).

Geinige belletjes heeft de gewone agrimonie als hij uitgebloeid is.

Bij het Kennemermeer weet ik slanke gentiaan te staan, hier staan ze dus ook!

Parelmoermot

Dinsdag 18 augustus 2020
Bij het Kennemermeer zie ik maar weinig bijzonders, pas als ik weer in de buurt van de heggenrank ben vliegt er een parelmoermot.

Dan pak ik mijn fiets en zie ik die houtduiven op een rijtje, dat vind ik wel weer geinig.

Best een mooi duifje.

Witte ekster

Maandag 17 augustus 2020
Het gebied van het Kennemermeer is nog vochtig en dat is te zien op de hageheld die zit te drogen nu de zon schijnt.

Een heel slecht jaar voor de kleine vos, gelukkig zien we er af en toe nog één.

Eerst moet ik zoeken naar de bonte paardenstaart, dan wijst Marja ons een heel gebiedje waar het er vol mee staat.

Iemand ziet een witte ekster en ik kan hem nog net op de foto zetten voordat hij weg vliegt.

Ik wijs de excursiegroep op de strandpaal die in het gebied staat, hier was vroeger het strand en de eblijn is tegenwoordig een kilometer hier vandaan. Even verderop staat hennepnetel.

Hier zie ik een gewone citroenzweefvlieg (niet te verwarren met de citroenpendelvlieg).

Op weg naar de koffie zie ik een klein dingetje in de duinaveruit, niemand weet wat het is, dus gevraagd op het forum. Het is door een sluipwespje gemaakt nadat zij een rups heeft geparasiteerd.

Met Sieneke ga ik nog het strand op. Dit is geen jonge zilvermeeuw dat zien we wel, we vermoeden een jonge kleine mantelmeeuw en dat klopt.

De ene keer is er op het strand geen vogel te bekennen en andere keren zit het vol, zoals hier met grote sterns en visdiefjes, ook met jonge er tussen.

We gaan de planten bekijken op de nieuwe duintjes die hier op het strand zijn gevormd. Daar loopt een basterdzandloopkever, die heeft een afwijkende kleur, want die donkere patroontjes op het dekschild moeten wit zijn.

Zoals bij deze basterdzandloopkever met prachtige kleuren.

De lucht breekt even op, maar ik ben toch blij dat ik gauw naar huis ben gefietst omdat het begint te hozen als ik net binnen ben.

Een satijnvleugelsikkelmot heeft een droog plekje uitgezocht op mijn schuur.

Russenbladvlo

Zondag 16 augustus 2020
Voordat ik het gebied van het Kennemermeer in ga kijk ik eerst bij het parkeerbetaalhok. Er zit een kleine hageheld te rusten.

Helaas was deze grote beer in het spinnenweb beland.

Bij de hennepnetel en heggenrank kijk ik goed of er nog iets leuks bij is, ja hoor, een zesvlekkige groefbij.

De gamma-uilen vliegen volop dit jaar.

De russenbladvlo nestelt in de zomprus en dat is goed te zien.

’s Avonds krijgen we toch een hoosbui zodat de riolen het niet kunnen verwerken.