Niet te geloven

Woensdag 8 november 2017
Met 3 dames ben ik planten aan het determineren bij boerderij Zorgvrij. Daar is een geurtuin en we vragen ons af, waar deze vruchtjes van zijn, want met de Heukels komen we er niet uit. Dat klopt, want het is de lederboom die aangeplant is.

Na de koffie ga ik naar het landje van Gruijters, de smienten zijn allang weer in het land. In het water lijkt het vrouwtje kleiner dan het mannetje.

Aan de kant lijkt ze juist groter.

Ik hoor al een tijdje een winterkoninkje in het riet en even later gaat hij op het hek zitten. Ik druk net af als hij er weer vandoor wil.

Bij het zijweggetje zie ik in het water richting Fort Benoorden weer het ijsvogeltje vliegen en even gaan zitten, maar veel te ver natuurlijk. Als ik weer terug kom langs het hek zit er nu een roodborstje op.

Het goudknopje bloeit in juli en augustus volgens de Heukels, maar het bloeit nog steeds.

Ik wil richting pont Buitenhuizen fietsen en kom eerst door de Hekslootpolder. Ik zie een witte vogel in de buurt van koeien landen en het is toch niet te geloven dat ik weer een koereiger spot. In vergelijking met de blauwe reiger is hij erg klein.

Het is alsof hij stiekem achter de blauwe reiger probeert te sluipen.

Hij vliegt naar de andere kant van de sloot. Hij is zelfs nog witter dan de kokmeeuwen en zo lijkt hij even groot. Weer ben ik de enige die de vogel gespot heeft, gelukkig heb ik foto’s kunnen maken, anders hadden ze me niet geloofd. Misschien is het dezelfde als die op 31 juli, maar die was in zomerkleed.

Bij het weggetje langs de Mooie Nel vliegen veel kramsvogels. Ik blijf daar een tijdje staan want ik wil ze dichtbij op de foto krijgen. Ze vliegen in de bomen, maar elke keer als er een fiets of auto langs komt vliegen ze naar de overkant. Zo komen ze niet aan eten toe, maar kost wel veel energie.

Zeepaddenstoel

Zeepaddenstoel
Maandag 5 november 2017
Gelukkig valt het weer mee als we op het strand zijn. Een zeepaddenstoel ligt net in de eblijn.

Ik zie een schelpje net uit het zand steken en pak het op. Ik zie nog net dat de sifon ingetrokken wordt en daarna sluit het beestje de schelp met een sluitplaatje voor de veiligheid. Het is een glanzende tepelhoren.

Weer zwemt een visje in een van de kuilen bij de pier. Deze is slanker dan vorige keer, volgens mij een ansjovis.

Gister waren heel veel bijzondere vogels op de pier gezien, daarom hoop ik vandaag nog wat te zien. Helaas is alles verdwenen. Ik zie wel iets vreemds drijven, maar dat blijkt een dode zeehond en daar gaat een meeuw op staan pikken.

Het vliegbeeld van de steltlopers is altijd mooi om te zien. Zo zie je de donkere ruggen en als ze keren, is het precies andersom, dan zie je de witte buiken en ze lijken altijd wel synchroon te vliegen. Er vliegen hier 2 paarse strandlopers tussen de strandlopers.

Kunstlijn

Kunstlijn
Zaterdag 4 november 2017
Ik bezoek alleen in IJmuiden 3 locaties voor kunstlijn, maar er is niet veel aan. Alleen de keramieken van Winnie Meijer-Rob vind ik mooi. Ze maakt veel vogels. O.a. de terror-oehoe en de vergasgans.

Afscheid Bella

Afscheid Bella
Donderdag 2 november 2017
Bella had kanker aan haar pootje, dat kwam niet meer goed. Vandaag heb ik de beslissing genomen om haar in te laten slapen, met pijn in mijn hart, het was zo’n lieverdje.
25 september 2014 heb ik haar uit het asiel gehaald, er werd gezegd dat ze een jaar of 18 was, dus dacht ik dat ik haar nog een paar mooie maanden kon geven. Het werden ruim 3 jaren. Wat was het een scharminkeltje toen ik haar uit het asiel haalde en ze liep heel slecht met haar achterpootje.

Ze wist precies waar ze moest wezen om te knuffelen.

Zeven maanden later was het een lekker dikkerdje en liep ze ook veel beter.

De laatste paar weken nadat het begon met haar pootje lag ze heel vaak verscholen in het mandje onder het tafeltje en ze sliep heel veel. Ze bleef wel tot het laatst lekker eten.

Zelfs bij de dierenarts was ze nog heel attent. Ik ben blij dat ik haar nog zo lang heb kunnen verwennen.

Pimpelmeesje

Donderdag 26 oktober 2017
Af en toe zie ik een koolmeesje in mijn tuin en een pimpelmeesje komt tegelijkertijd. Vandaag één koolmeesje en meerdere pimpelmeesjes.

Zo leuk zoals hij een zaadje tussen zijn pootjes klemt.

Koraalzwam

Maandag 23 oktober 2017
In Velserbeek ga ik even kijken of er nog nieuwe paddenstoelen op het plekje gekomen zijn. Dit zal wel een gewoon soort zijn, naam onbekend.

De koraalzwam is hier nieuw.

Oei, wat een grote kelderpissebed.

De aardsterren stonden hier al jaren, vorig jaar niet gezien, nu weer wel dus.

Roestkleurige borstelzwam in laagjes als rokjes.

Een leuke cicade die toch makkelijk op te zoeken was: Issus coleoptratus.

Sardientje

Zondag 22 oktober 2017
Er ligt niet zo heel veel op het strand. Bij de pier zwemt een visje in het poeltje waar nog water in staat. Bij navraag blijkt het een sardientje te zijn. Van de zijkant zilverwit en van bovenaf smaragdgroene kleur.

Met het weer valt het mee, beetje regen, terwijl er veel erger voorspeld was.

Grote kruisbekken

Zaterdag 21 oktober 2017
Ik ga nog eens naar het Vogelmeer voor de kruisbekken. In het gebied staan veel koniks.

Er zijn er een paar omgerold 😉

Ik heb me toch een mazzel dat er 8 grote kruisbekken in de boom komen zitten.

Omdat ik daar alleen sta, ga ik ook stiekem naar het water, waar ze komen drinken.

De druppels nog op zijn borst.

Ze hebben allemaal dorst.

Alsof hij zijn spiegelbeeld bekijkt.

Twee jonge vogels.

Ik moet door naar Sientje in Velsen-Noord en sta bij de pont te wachten. Daar zijn altijd duiven, ook leuk.

Cicades

Woensdag 18 oktober 2017
Omdat er vorige week zo weinig vlinders waren, nemen we vandaag een herkansing met nachtvlinderen. We beginnen met een satijnlichtmot, die had ik dus laatst in een potje waar hij uit een pop kwam, die ik zag op Nico zijn jas. Deze lijkt trouwens veel groter.

Op het gebouw zit een platte wielwebspin, ze lijken al mooier te worden.

Ik zie een donsvlinder op de bank bij de kist.

Zandslakken zijn zeldzaam, hier zitten honderden, op de grond, tussen de begroeiing en op de ramen. Het lijkt alsof er een ringetje zand precies om het ademhalingsgat zit. Even later is dat ringetje zand aan de achterkant van de slak uit elkaar gevallen.

Vandaag is het ook niet druk met vlinders, met een meidoornuil ben ik ook tevreden.

De meeste zandslakken hebben mooie patronen, daarom vraag ik me af of die rechtse ook een zandslak is.

Op de bladeren zit een herfstspanner.

En een papegaaitje hangt in de begroeiing.

Die wordt gevangen in een potje, maar hij blijft met de vleugels dicht. Ik tik tegen het potje en dan doet het papegaaitje zijn vleugels wel wijd zodat ik de mooie kleuren kan zien.

Haha, die antenne van de segrijnslak.

Roodstreepspanner

Tja, ik kan het niet laten om toch nog eens te kijken bij het Kennemermeer naar de baardmannetjes. Er vliegen weer heel veel spreeuwen en als ze een eindje voor me op het pad landen ga ik niet verder.

Aan de noordkant zitten er veel in de duindoorns.

Mazzel dat ik de roodstreepspanner zie landen, dan kan ik hem fotograferen. Het is een trekvlinder die nu best veel gezien wordt.

Oranje zon

Dinsdag 17 oktober 2017
Gister zag ik 10 baardmannetjes bij het Kennemermeer, maar omdat ik met de excursie mee was kon ik er niet achteraan om te fotograferen. Vandaag wil ik nog een poging wagen. Bij het Kennemermeer zie ik niets, dan ga ik naar het zuiden, die kant vlogen ze op. Langs het pad bij de IJmuiderslag verwacht ik niet zomaar een tomaat, misschien heeft iemand daar een tomaat gegeten en daar zaden verspreid?

Even verderop een mooie rups, die blijkt van de groente-uil te zijn. Zo gevarieerd van kleur kan die zijn, laatst vond ik een in mijn tuin en die rups was groen met een gele streep.

Omdat je hier vrij mag lopen worden de duinen open gehouden en krijg je stuifzand. Dicht bij zee maakt de wind zelfs diepe kuilen met grillige structuren.

Dit zijn nog ouderwetse duinen.

Er staat vandaag behoorlijk wind.

In dat stuk riet hoopte ik de baardmannetjes te zien, niets gehoord en niets gezien helaas.

Zo fantastisch die duinen hier.

Flink begroeid met duindoorns, die met de oranje besjes zijn de vrouwelijke planten, die zonder besjes zijn de mannelijke.

Zo uitgesleten kan het zand zijn.

Kom ik zomaar de beesten van de Lange Nieuwstraat tegen, ik wist niet dat die hier stonden. Bij het opknappen van de Lange Nieuw waren ze opeens verdwenen.

Een oranje zon, door het Sahara-zand, maar ook door de bosbranden in Portugal, misschien zijn de vlekjes wel roetdeeltjes daarvan.

Zoveel spreeuwen

Maandag 16 oktober 2017
Met de excursie van de KNNV bij het Kennemermeer zien we heel veel spreeuwen. Jaren waren ze niet zo massaal aanwezig, dus ik ben heel blij dat we dat weer mee mogen maken.

Geweldig, die houding van die spreeuw.

En zo mooi, dat licht door de vleugels.

Ze vliegen af en aan naar de duindoorns.

Grote kruisbek

Zaterdag 14 oktober 2017
Ik ben blij dat ik vroeg klaar ben in het asiel. Thuis eet ik een broodje en ga gelijk door naar de duinen waar grote kruisbekken zijn gesignaleerd. Er staan veel fotografen en ik maak eerst een wandelingetje daar in de buurt.

Als ik terug kom sluit ik me aan bij de fotograferen en al gauw wordt er geroepen: “Kruisbek.” Hoog in de kale boom blijft hij een tijdje zitten en ik kan hem wel goed fotograferen, toch zijn ze niet helemaal scherp. Ik vind het wel goed zo, misschien krijg ik nog een kans.

Witvlakvlinder

Vrijdag 13 oktober 2017
We beginnen vanavond bij het nachtvlinderen met een hoekbanddennenspanner.

Schietmotten komen elke keer op licht af, maar daar zijn ook verschillende soorten van, zoals deze Limnephilus lunatus.

Een agaatvlinder zit een tijd op het doek, vliegt op een gegeven moment op en even later zien we hem op de stang zitten.

Ik ga bij de kist kijken, daar zie ik altijd tientallen zandslakken.

Maar liefst 3 verschillende mooie cicades, heel apart die kleuren.

Een krompootdoodgraver komt ons ook even vermaken.

De groene cicade heet Viridicerus ustulatus.

Marja en ik staan nog bij het doek, de anderen zijn bij het smeer aan het kijken. De witvlakvlinder komt even op het doek, vliegt tegen de lamp, vliegt heen en weer en eindelijk blijft hij stil op mijn fototoestel zitten. Ik ben blij dat ik mijn nieuwe toestel, de Sony A68, met dezelfde lens als op de A77ii, bij me heb.

Haha, die snuit van die vlinder met die grote geveerde antennes.

Ik wil hem van mijn toestel af hebben en tik hem voorzichtig aan, dan gaat hij op mijn hand zitten.

Vanwege de kleuren deze cicade op de foto gezet.

Kleine heremietkreeftjes

Maandag 9 oktober 2017
Zo ontzettend kaal als het strand vandaag is. De kleine heremietkreeftjes maken het nog een beetje goed. Ze zitten in de kleine tepelhoorntjes, maar ze liggen ook dood op het strand (linksonder op de foto).

In de eblijn vinden we een grijze zwemkrab. Hij leeft nog, nadat ik goed de zwempoten op de foto heb gezet en het beest op de foto heb gezet, zet ik hem in het water, daar graaft hij zich snel in.

Om toch nog wat te zien ga ik de pier op, een en al teleurstelling, haha. Een paarse strandloper is wel leuk.

Wandeling Nunspeet

Dinsdag 3 oktober 2017
Mijn kaartje van de NS moet deze week nog gebruikt worden en ik was al langer van plan om naar Nunspeet te gaan. De reistijden lopen een beetje in het honderd en ik stap in Amsterdam in richting Zwolle, maar wel via Almere. Zodoende kom ik langs de Oostvaarder plassen. Wat staan er toch veel paarden daar.

In Nunspeet ga ik eerst helemaal naar boven in de klimtoren voor het uitzicht, maar dat is niet spectaculair.

Het is een heel afwisselende wandeling, eerst loop ik door bossen.

Ik heb brood mee, dus hoef ik geen eekhoorntjesbrood.

Ik hoopte dat de heide nog wat in bloei zou staan, maar daar ben ik te laat voor. Nog een paar plukjes die bloeien, wel met een vliegenzwam er bij, dus toch mooi.

Heidegebied, maar niet zo kleurrijk.

In een bos hoor ik een specht zacht tikken en ik hoop op een middelste of kleine bonte specht. Ik zie hem goed zitten en neem foto’s, het is toch de grote.

Heel fraai deze paddenstoelen (met mestkever).

Veel mestkevers hier. Het lijkt alsof er een kleiner soort tussen zit, maar het zou ook een mannetje kunnen zijn. Er zijn sowieso bos- en paardenmestkevers in Nederland.

Op het pad zie ik een mestkever op zijn rug, dat gebeurt vaker, maar hier zit één mier aan te trekken. Of zou die mier van de mest van de mestkever snoepen?

Wat zou het hier prachtig zijn als de hei bloeit.

Het kronkelpaadje op en dan ben ik op de zandverstuiving.

Het lijkt heel groot, maar verderop ligt nog een zandverstuiving die nog groter is.

Ook al is het kaal, het is wel mooi.

In de dennenbomen hoor ik een heel mooi vogelgeluidje en ik hoop dat het kuifmeesjes zijn. En dat zijn het ook, wat een geluk. Er gaat er een heel mooi voor me zitten, maar helaas voordat ik scherp kan stellen is hij weg. Ik heb er eentje op de foto kunnen zetten, helaas alleen als bewijs, want wat zijn het leuke vogeltjes.

Tja, hier zaten ze in de bomen, het waren er een stuk of 10.

Ik wil na 10 km de bus nemen, maar dat punt heb ik gemist. Gelukkig kan ik na 12 km nog eens de bus pakken. Daarvoor kom ik langs kasteel Essenburgh en nog door een stuk bos en daar kom ik Momfer de Mol tegen.

Paddenstoelen Koningshof

Maandag 2 oktober 2017
De excursie van Marja gaat vandaag naar Koningshof, daar ben ik al een tijd niet geweest. Alfons is mee en die weet heel veel van paddenstoelen, altijd makkelijk voor determinatie en er wordt ook leuk bij verteld. Bitterzoete melkzwammen.

Helmmycena.

Zwarte kluifzwam.

We treffen het met het weer.

Roestkleurige borstelzwam.

Dit vind ik zo’n vreemde paddenstoel, ik herken het als boleet. Dan zegt Alfons dat er een goudgele zwammeneter op zit.

Er liggen veel paddenstoel los op de grond. Dan kunnen we ze wel oprapen om te fotograferen, anders blijven ze mooi staan waar ze staan. Dit is eekhoorntjesbrood.

Zo’n grote parasolzwam heb ik nog nooit gezien, zal wel 50 cm hoog zijn. Er naast eekhoorntjesbrood en een rodekoolzwammetje.

Peervormige stuifzwammen.

Roodvoetrussula.

Bundelcollybia.

Gestreepte nestzwammetjes.

Na de excursie ga ik nog even de andere kant op. Op een boom zitten hele grote tonderzwammen.

Verderop een berg honingzwammen.

Omdat het mooi weer is, wil ik nog verder fietsen, maar ik heb geen brood mee genomen en geniet nu van een heerlijke pannenkoek bij Kraantje Lek. Daar achter ga ik de duinen weer in. Ik zou het nieuwe viaduct willen zien en ga richting Zandvoort. Alleen zijn die 2 viaducten al veel ouder, want de nieuwe liggen ergens anders.

Nu fiets ik langs het gebied van de wisenten, maar zie ze niet. Hier staat dus wel het stekend loogkruid.

Nog even kijken bij de vogelhut. Alleen 2 zwanen, waarvan een alweer de andere kant op zwemt.

Perzisch ijzerhout

Vrijdag 29 september 2017
Hanneke wil ook zo graag de vliegenzwammen zien, dus samen er op af. Gelukkig zijn ze niet helemaal verregend.

De bladeren van het Perzisch ijzerhout worden al roder.

Een pantserjuffertje kromt steeds haar achterlijf omhoog.

Hoornaars tollen op de grond en we zetten er een op een paddenstoel.

Grappig is dat, want het is net alsof hij er niet vanaf durft. Als hij over de rand valt houdt hij zich vast en klimt er dan weer bovenop.

Hazelworm

Woensdag 27 september 2017
Dit is officieel de laatste week dat we vlinders tellen. Joke en ik zien niet veel vlinders, het is ook fris. Het is een beter jaar voor paddenstoelen. In het weiland staan zwartwordende wasplaten.

Verder op de route rodekoolzwammetjes.

Ter afsluiting nemen we nog een kop koffie. Daarna loop ik de Cremermeerroute. Toch nog 4 soorten vlinders. En een rietgors.

De laatste vlinder is gelukkig een vuurvlinder, die heb ik nog niet veel gezien dit jaar.

Op de fiets zie ik gelukkig op tijd dat er een hazelworm over het pad kruipt.

Het lijkt net een echte slang met dat tongetje.

Omdat ik bang ben dat hij overreden wordt pak ik hem (brrrr) bij de staart en zet hem in het gras.

Ik ga naar het Vogelmeer en hoor vogelgezang, maar weet niet wat het is, dan zie ik net het koppie van de zwartkop.

Een roodborst gaat uitdagend in het zicht staan.

Satijnlichtmot

Maandag 25 september 2017
Toen ik de jas waarmee Nico gevallen was wilde wassen, zag ik een kleine pop van een vlinder op zijn rugkant. Ik heb hem er voorzichtig afgepeuterd en in een potje gedaan en niet meer naar omgekeken. Nu zie ik opeens dat er een vlindertje uitgekomen is en nog wel een bijzondere: de satijnlichtmot.

Dan heb ik nog iets van vorige week: de zaden van de grote waterweegbree had ik meegenomen van het Westelijk tuinbouwgebied voor determinatie.

’s Middags strandwacht met Cora, er valt niet zo veel te beleven, toch blijven de kleine heremietkreeftjes leuk als ze nog leven, ze jagen elkaar uit de huisjes, rennen met het geleende huisje over het zand of ze graven zich in.

Een kleine mantelmeeuw heeft gele poten, deze heeft een ring en die kan ik weer doorgeven aan de ringer.

De laatste tijd zie ik al vaker halfgeknotte strandschelpen half uit het zand steken. Met hun voet graven ze zich in, maar deze heeft zelfs een sleuf gemaakt.

Deze grijze zwemkrab is belaagd geworden door een meeuw en heeft zich proberen in te graven.

Ik wil hem beter bekijken en zet hem in het water, dat wordt dus ook niets om goed te bekijken.

De blaasjeskrab is wel heel mooi, maar hij hoort hier niet.

Deze is nog levend en dat laat hij merken ook.