Wandeling Nunspeet

Dinsdag 3 oktober 2017
Mijn kaartje van de NS moet deze week nog gebruikt worden en ik was al langer van plan om naar Nunspeet te gaan. De reistijden lopen een beetje in het honderd en ik stap in Amsterdam in richting Zwolle, maar wel via Almere. Zodoende kom ik langs de Oostvaarder plassen. Wat staan er toch veel paarden daar.

In Nunspeet ga ik eerst helemaal naar boven in de klimtoren voor het uitzicht, maar dat is niet spectaculair.

Het is een heel afwisselende wandeling, eerst loop ik door bossen.

Ik heb brood mee, dus hoef ik geen eekhoorntjesbrood.

Ik hoopte dat de heide nog wat in bloei zou staan, maar daar ben ik te laat voor. Nog een paar plukjes die bloeien, wel met een vliegenzwam er bij, dus toch mooi.

Heidegebied, maar niet zo kleurrijk.

In een bos hoor ik een specht zacht tikken en ik hoop op een middelste of kleine bonte specht. Ik zie hem goed zitten en neem foto’s, het is toch de grote.

Heel fraai deze paddenstoelen (met mestkever).

Veel mestkevers hier. Het lijkt alsof er een kleiner soort tussen zit, maar het zou ook een mannetje kunnen zijn. Er zijn sowieso bos- en paardenmestkevers in Nederland.

Op het pad zie ik een mestkever op zijn rug, dat gebeurt vaker, maar hier zit één mier aan te trekken. Of zou die mier van de mest van de mestkever snoepen?

Wat zou het hier prachtig zijn als de hei bloeit.

Het kronkelpaadje op en dan ben ik op de zandverstuiving.

Het lijkt heel groot, maar verderop ligt nog een zandverstuiving die nog groter is.

Ook al is het kaal, het is wel mooi.

In de dennenbomen hoor ik een heel mooi vogelgeluidje en ik hoop dat het kuifmeesjes zijn. En dat zijn het ook, wat een geluk. Er gaat er een heel mooi voor me zitten, maar helaas voordat ik scherp kan stellen is hij weg. Ik heb er eentje op de foto kunnen zetten, helaas alleen als bewijs, want wat zijn het leuke vogeltjes.

Tja, hier zaten ze in de bomen, het waren er een stuk of 10.

Ik wil na 10 km de bus nemen, maar dat punt heb ik gemist. Gelukkig kan ik na 12 km nog eens de bus pakken. Daarvoor kom ik langs kasteel Essenburgh en nog door een stuk bos en daar kom ik Momfer de Mol tegen.

Paddenstoelen Koningshof

Maandag 2 oktober 2017
De excursie van Marja gaat vandaag naar Koningshof, daar ben ik al een tijd niet geweest. Alfons is mee en die weet heel veel van paddenstoelen, altijd makkelijk voor determinatie en er wordt ook leuk bij verteld. Bitterzoete melkzwammen.

Helmmycena.

Zwarte kluifzwam.

We treffen het met het weer.

Roestkleurige borstelzwam.

Dit vind ik zo’n vreemde paddenstoel, ik herken het als boleet. Dan zegt Alfons dat er een goudgele zwammeneter op zit.

Er liggen veel paddenstoel los op de grond. Dan kunnen we ze wel oprapen om te fotograferen, anders blijven ze mooi staan waar ze staan. Dit is eekhoorntjesbrood.

Zo’n grote parasolzwam heb ik nog nooit gezien, zal wel 50 cm hoog zijn. Er naast eekhoorntjesbrood en een rodekoolzwammetje.

Peervormige stuifzwammen.

Roodvoetrussula.

Bundelcollybia.

Gestreepte nestzwammetjes.

Na de excursie ga ik nog even de andere kant op. Op een boom zitten hele grote tonderzwammen.

Verderop een berg honingzwammen.

Omdat het mooi weer is, wil ik nog verder fietsen, maar ik heb geen brood mee genomen en geniet nu van een heerlijke pannenkoek bij Kraantje Lek. Daar achter ga ik de duinen weer in. Ik zou het nieuwe viaduct willen zien en ga richting Zandvoort. Alleen zijn die 2 viaducten al veel ouder, want de nieuwe liggen ergens anders.

Nu fiets ik langs het gebied van de wisenten, maar zie ze niet. Hier staat dus wel het stekend loogkruid.

Nog even kijken bij de vogelhut. Alleen 2 zwanen, waarvan een alweer de andere kant op zwemt.

Perzisch ijzerhout

Vrijdag 29 september 2017
Hanneke wil ook zo graag de vliegenzwammen zien, dus samen er op af. Gelukkig zijn ze niet helemaal verregend.

De bladeren van het Perzisch ijzerhout worden al roder.

Een pantserjuffertje kromt steeds haar achterlijf omhoog.

Hoornaars tollen op de grond en we zetten er een op een paddenstoel.

Grappig is dat, want het is net alsof hij er niet vanaf durft. Als hij over de rand valt houdt hij zich vast en klimt er dan weer bovenop.

Hazelworm

Woensdag 27 september 2017
Dit is officieel de laatste week dat we vlinders tellen. Joke en ik zien niet veel vlinders, het is ook fris. Het is een beter jaar voor paddenstoelen. In het weiland staan zwartwordende wasplaten.

Verder op de route rodekoolzwammetjes.

Ter afsluiting nemen we nog een kop koffie. Daarna loop ik de Cremermeerroute. Toch nog 4 soorten vlinders. En een rietgors.

De laatste vlinder is gelukkig een vuurvlinder, die heb ik nog niet veel gezien dit jaar.

Op de fiets zie ik gelukkig op tijd dat er een hazelworm over het pad kruipt.

Het lijkt net een echte slang met dat tongetje.

Omdat ik bang ben dat hij overreden wordt pak ik hem (brrrr) bij de staart en zet hem in het gras.

Ik ga naar het Vogelmeer en hoor vogelgezang, maar weet niet wat het is, dan zie ik net het koppie van de zwartkop.

Een roodborst gaat uitdagend in het zicht staan.

Satijnlichtmot

Maandag 25 september 2017
Toen ik de jas waarmee Nico gevallen was wilde wassen, zag ik een kleine pop van een vlinder op zijn rugkant. Ik heb hem er voorzichtig afgepeuterd en in een potje gedaan en niet meer naar omgekeken. Nu zie ik opeens dat er een vlindertje uitgekomen is en nog wel een bijzondere: de satijnlichtmot.

Dan heb ik nog iets van vorige week: de zaden van de grote waterweegbree had ik meegenomen van het Westelijk tuinbouwgebied voor determinatie.

’s Middags strandwacht met Cora, er valt niet zo veel te beleven, toch blijven de kleine heremietkreeftjes leuk als ze nog leven, ze jagen elkaar uit de huisjes, rennen met het geleende huisje over het zand of ze graven zich in.

Een kleine mantelmeeuw heeft gele poten, deze heeft een ring en die kan ik weer doorgeven aan de ringer.

De laatste tijd zie ik al vaker halfgeknotte strandschelpen half uit het zand steken. Met hun voet graven ze zich in, maar deze heeft zelfs een sleuf gemaakt.

Deze grijze zwemkrab is belaagd geworden door een meeuw en heeft zich proberen in te graven.

Ik wil hem beter bekijken en zet hem in het water, dat wordt dus ook niets om goed te bekijken.

De blaasjeskrab is wel heel mooi, maar hij hoort hier niet.

Deze is nog levend en dat laat hij merken ook.

Wantsen en lieveheersbeestjes

Zondag 24 september 2017
Op het landgoed Leyduin is vandaag van alles te doen. Ik ga mee met de insectenexcursie, maar er doen wel heel veel mensen aan mee, het is de vraag of ik er nog een beetje bij kan om foto’s te maken. Nou ja, ik krijg een potje in mijn handen gedrukt met een roodbruine sikkelwants, dat is tenminste al wat.

Er komt nog een larf van een gaasvlieg voorbij, misschien ook van de franjegaasvlieg, maar nu van de onderkant.

Er is een klein meisje bij die spinnen over haar hand laat lopen, een regenworm en kikkers pakt. De kikker is in de paraplu gezet.

Maar hij wil er natuurlijk uit.

Ik vind spinnen best mooi.

Vincent houdt een libel vast, natuurlijk bij de vleugels, want libellen vangen insecten met hun poten, als je de poten beschadigt kunnen ze niet meer vangen en verhongeren ze. Bij deze libel komen er eitjes naar buiten, hij zal hem gauw terug zetten.

Ik wist niet dat pissenbedden vervellen en al helemaal niet dat ze dat altijd voor de helft doen. Ze eten hun oude huidje ook nog op.

Vincent gaat ook nog waterbeestjes vangen, want daar zitten ook wantsen tussen.

Ondertussen staat een paddenstoel te pronken in het mos.

In het water zit een larf van een libel, dicht bij de posthoornslak.

Julia heet het meisje en ze heeft nu een zuringwants in haar handjes.

Een gewone vijverloper heeft wel een hele lange snuit, het is een wants.

Wat een juweeltje scharrelt daar tussen het gras, moet je die ogen zien. (Notiophilus rufipes)

Op de terugweg kan ik het niet laten om nog bij de vliegenzwammen te kijken. Ze staan als een heksenkring om de berk.

De iets oudere zijn al platter geworden.

Wat een pracht.

De kleuren van de bladeren van het Perzisch ijzerhout zijn heel bijzonder, net als het vruchtje.

Blauwe glazenmaker

Zaterdag 23 september 2017
Gelukkig ben ik vroeg klaar in het asiel, want ik wil vanmiddag nog van alles, zoals naar Bloemendaal strand waar iemand met een hark een heel groot figuur tekent.

Om kwart over 4 heb ik een volgende afspraak, dat is te kort tijd om naar huis te gaan. Heb ik lekker vrij om naar het Vogelmeer te gaan en daar ook te wandelen. Bij de vogelhut van het vogelmeer hippen een boel vogels heen en weer, ze zijn wel dichtbij, maar behoorlijk druk. Ik denk dat het tjiftjaffen zijn.

Ik wandel de Hazenberg op, vandaar heb je een wijds uitzicht over de duinen, met daarachter de industrie.

Geweldig overzicht van het vogelmeer.

De volgende afspraak is bij Duin en Kruidberg, maar er is enig misverstand over de tijd en de plaats. Iets later dan gepland gaan we op pad met Sjek voor de blauwe glazenmaker. Eerst komen we langs beukentaailingen, die schijnen zeldzaam te zijn.

Bij het oude zwembad aangekomen zien we al snel mannetjes van de blauwe glazenmaker vliegen. Gelukkig nog genoeg licht voor een vliegende libel.

Hier staan ook boschampignons.

Als de mannetjes blauwe glazenmaker vertrokken zijn dan komen de vrouwtjes om eitjes af te zetten. Waar de mannetjes blauwe vlekken hebben, daar zijn de vrouwtjes groen.

Als ze eitjes legt dan zie je het eind op achterlijf open gaan.

Als ik door Schoonenberg terug naar huis fiets zie ik in een flits en mijn ooghoek iets roods. Daar staan opeens allemaal vliegenzwammen te blinken.

Zo schitterend heb ik ze nog nooit gezien en zo veel, het lijkt wel niet echt.

Dat komt natuurlijk ook omdat de zon er nog net op staat, net zoals op de bladeren bij de vijver.

Zwart en blauw weeskind

Donderdag 21 september 2017
Het is al vroeg donker, maar er valt nog niet veel te beleven en een vrouw gewone oorworm moet er dan maar aan geloven.

Op het smeer zit een zwart weeskind, dus het feest begint!

Een grasmot, maar zo klein dat we er zo niet uitkomen welke het is. Het is de zwartbruine vlakjesmot.

Een beauty, de ligusterspanner.

Roodpootwantsen hebben we vrijwel elke vlindernacht wel. Zo lopen ze op het doek en zo zitten ze op de stangen van de lamp.

Iemand komt met een doodgraver in een potje aan.

Ik wil het niet zo laat maken, maar als er ‘blauw weeskind’ geroepen wordt, dan wil ik dat wel meemaken. Ze vangen hem met het vlindernet en zetten hem in een potje, maar dat is veel te klein. Hij is echt heel groot. We willen foto’s maken en laten hem er voorzichtig uit. Wat baalt Ingrid dat hij dan precies op het koordje van haar fototoestel gaat zitten.

Zo kunnen wij hem van alle kanten fotograferen.

Rokje omwijd, zodat de ondervleugels goed te zien zijn.

En wij maar tegen Ingrid zeggen dat ze vooral niet bewegen moet, hihi.

Verder waren er niet eens zo veel vlinders, we waren echter dik tevreden met deze mooie soorten. Er waren ook nog twee puntige zoomspanners bij.

Zuidelijke schildwants

Donderdag 21 september 2017
Vorige week regende het, dus is het nu weer tijd om het Westelijk Tuinbouwgebied te inventariseren. Op het fietspad zie ik 2 hoornaars, gauw afgestapt voor foto’s, altijd leuk voor het nageslacht, hihi.

We verwachten niet zo veel insecten, maar libellen vliegen nu nog volop. De paardenbijter laat zich mooi zien.

Op het Koepad zien we zoveel Aziatische lieveheersbeestjes, dat is niet leuk meer. Er is echter een vijand op komst: een schimmel (Hesperomyces virescens) en die zie je hier op het achterlijf.

Er komen bovendien nog veel meer Aziatische lieveheersbeestjes: de pop en de larf.

Een nieuw soort voor deze omgeving: de zuidelijke schildwants.

Marja is blij dat ik de bruine winterjuffer ontdek, zij was er al voorbij gelopen.

Doosvrucht van een echte koekoeksbloem?

Op één blad een groene en een bruine cicade.

Zuringwants

Woensdag 20 september 2017
Met Joke loop ik de Vossendel vlinderroute. Mij valt een zuringwants op een blad op.

Op 1 sectie zien we maar liefst 3 atalanta’s en in totaal zelfs nog 22 vlinders, best een hoge score.

Omdat ik niet precies wist hoe laat ik naar de Cremermeerroute kon gaan heb ik geen afspraak met Annemiek gemaakt, maar ik ga wel gelijk door. Op de terugweg kom ik langs het Cremermeer, heel vaag te zien rechts tussen de dennentakken.

Thuis zit een snuitkever op de achterdeur.
Sony A77ii 18-55mm

Larf gaasvlieg

Dinsdag 19 september 2017
Ik wilde een stuk fietsen door de Herenduinen, bij de tankval raak ik aan de praat met Hans. Ik wil hem de biefstukzwammen laten zien die ik 22 augustus fotografeerde, ze zien er nu heel anders uit.

Op een boomstronk zie ik iets lopen, van dichtbij blijkt dit een larf te zijn van de franjegaasvlieg. Als bescherming heeft de larf dingetjes op zijn rug.

Veterwier

Maandag 18 september 2017
Regenachtig tijdens de excursie bij het Kennemermeer. Gelukkig was het gezellig bij het koffiedrinken. Kijk het musje rechtsonder, zo leuk.

’s Middags wel dreigende luchten, maar het gaat allemaal langs ons heen. Op het strand is het schitterend weer.


Een heel leuk plantje in de eblijn, komt me bekend voor, maar weet nog geen naam.

Grote jongens die grote mantelmeeuwen, die kunnen grote stappen maken.

Die kleine drieteenstrandloper probeert dat ook.

De kokmeeuwen duiken steeds in de golven, leuk gezicht is dat.

Grote sterns.

Kijk die 2 kanoeten eens verlegen staan achter de zilvermeeuw.

Hanneke en ik vinden nog wel veterwier en vergelijken het met riemwier. Veterwier is bijzonder, dit is de eerste keer dat ik het hier vind.

Vriendendag

Vriendendag
Zondag 17 september 2017
Op de parkeerplaats bij het Kennemermeer scharrelt een tapuit.

Ach, een Icarusblauwtje net uit de pop geklommen en de vleugels zijn nog niet opgepompt.

Bij het Kennemermeer kom ik Guido tegen die op zoek is naar de rosse franjepoot. Ik zag daar al een man een tijd aan het fotograferen, nu weet ik dus waarom.


Ik loop naar de andere oever zodat hij wat dichter bij zit, maar dan kijk ik tegen de zon in en kan ik geen goede foto’s maken. Daar staat ook Rino, met wie ik een praatje maak.
Op het strand wil ik kijken of ik de sneeuwgors zie, nee dus. Er liggen veel hopen riemwier.

Daar sta ik wel een tijdje te praten met vogelaars en ze zeggen dat er Jan van Genten bij de pier zitten. Ik fiets naar het eind van de pier, daar zie ik wel Jan, maar geen Jan van Genten. Ook met Jan sta ik een tijdje te kletsen, daarna ga ik terug naar huis, maar dan zie ik Frank op het strand en ik ga toch een eindje met hem meelopen. Hij is natuurlijk op het veter- en riemwier afgekomen. Als ik een hoopje riemwier op til komen daar strandvlooien uit tevoorschijn.

Op een krat zitten Nieuw-Zeelandse pokken.

Er staat een rosse grutto beetje eenzaam tegen de duinenrij.

Er voor lopen een heel stel bontbekpleviertjes.

Fallopia

Fallopia
Dinsdag 12 september 2017
Ik loop elke week langs de oude spoorlijn, vandaag ontdek ik toch weer een nieuwe plant: Fallopia compacta, die daar aangeplant is. Het is familie van de Japanse duizendknoop, dus nu maar hopen dat het ook niet zo’n woekeraar is.

In mijn voortuintje zit een mooie spin, de naam weet ik nog niet.

En in mijn achtertuintje broeden hele kleine bosandoornwantsjes van nog geen 4 mm en ik zie er een met eitjes.

Rood weeskind

Zondag 10 september 2017
Joke stelt voor om vandaag de Vossendel te gaan lopen vanwege de slechte voorspellingen. Geen gek idee, want we zien nog 12 vlinders. Best veel libellen op sectie 13, waaronder een pantserjuffer.

We gaan na afloop even koffie drinken, dan ga ik op huis aan. In een flits zie ik een vlinder op een lantaarnpaal, ik vermoed gelijk al dat het een weeskind is en ik heb gelijk, het is een rood weeskind. Nou vind ik het helemaal een goed idee dat Joke vandaag wilde lopen.

Zomer- en wintergasten

Zaterdag 9 september 2017
Nog even profiteren van het mooie weer, volgende week krijgen we regen, regen en nog eens regen. Tussen de A9 en de Rijksweg loopt de laatste tijd een damhert.

Op het bekende plekje in Spaarnwoude staat wel een heel donkere blauwe reiger.

Op het landje van Gruijters staan de zomer- en wintergasten naast elkaar: een kluut en 2 wintertalingen.

Bij fort Benoorden sta ik even te kijken, dan loop ik terug naar mijn fiets. Kijk nog eens en dan zijn 2 slobeenden vrij dichtbij van waar ik net stond. Ga ik daar weer naar toe zwemmen ze gelijk weer weg. Wat hebben ze enorme snavels.

De goudknopjes staan nog volop in bloei.

Wolken boven de klimtorens.

Drietandrups

Donderdag 7 september 2017
Hier zitten de gewone kielwantsjes bij elkaar. Drie in het laatste nimfstadium, de rest is net verveld en links boven is nog een vervelling te zien.

De rupsen van de drietand zijn ook al een paar keer verveld. Onder de rups ligt een vervelling en daarboven nog kleine vervellingen van eerdere stadia.

Ik kijk naar een stippelmot op wolfspoot, dan valt mijn oog op een stipje op het blad. Vergroot weergegeven is het een honingklavervouwmot.

Er staan zomaar bordjes hier en daar in het veld 😉

Een vrouw (links) en man (rechts) herfstspin.

Probeer zo’n spin maar eens scherp te krijgen, met een beetje wind zit de focus er steeds naast. Ik heb wel handmatig scherp gesteld, anders wordt het helemaal niks.

Nimf stinkwants

Dinsdag 5 september 2017
Annemiek en ik lopen de Cremermeerroute voor niks. Nul vlinders.
De Vossendelroute begint heel goed met op de eerste 6 secties 8 vlinder, daarna helemaal niets meer. Op sectie 2 was nog een piepjong stinkwantsje.

Grijze zwemkrab

Maandag 4 september 2017
Met Cora en Joske loop ik strandwacht en eindelijk vinden we een hele grijze strandkrab. Nu nog op zoek naar een gewone strandkrab om ze te vergelijken en op het eind vinden we er een. Ik wijs ze op het vierde lid van de achterpoot die bij een grijze in verhouding langer is, bovendien heeft het schild meer welving. De bovenste is dus de grijze.

Nog een andere, waarschijnlijk strandkrab, met ongelooflijke kleuren.

’s Middags heb ik nog heel wat vlinders op de spoorlijn. 18 Heen en 18 terug.

Zeepaddenstoel

Zeepaddenstoel
Zondag 3 september 2017
Ik mag meelopen met een familie-uitje om wat te vertellen over het strand. Daar ben ik niet goed in, want het hoe en waarom is niet mij niet duidelijk doordat ik geen zicht heb op het zeeleven, maar ik weet wel veel namen van wat er op het strand gevonden wordt. Daarom vond ik de volgende vraag zo leuk: “Hebben al die schelpen namen?”
Jammer dat er niet veel bijzonders is aangespoeld, alleen een zeepaddenstoel.

Nog even bij het Kennemermeer gekeken. Ik kan me niet herinneren dat er ooit in september nog zoveel parnassia’s stonden.

Vliegende speld

Vrijdag 1 september 2017
Voor de inspectie van de drietandrups ga ik naar het Kennemermeer. De rupsjes zitten nog steeds op het blad. Ik kom verder een imago gewone kielwants tegen.

Als je door de vleugels naar het smalle lijfje van deze zweefvlieg kijkt zie je waarom deze de vliegende speld wordt genoemd.

Op het hek zit een springstaartje, heel klein.

Daarom probeer ik hem door mijn loep te fotograferen en dat lukt ook nog. Er komen net mensen aan en die kijken wat ik fotografeer en het verbaast hen dat ik dat kleine beestje zelfs maar in de gaten heb.

Sterallures van de watermunt.

Zo rood heb ik niet eerder een strontvlieg gezien.

Nog even kijken op het strand. Er staat zo weinig wind, dat deze zilvermeeuw de enige surfer is.

Bonte strandlopers nog half in zomerkleed. Er is er één bij die heeft nog een hele zwarte buik van het zomerkleed.

Het kleedje van een bontbekplevier is een plezier om naar te kijken.

Op het strand zelfs twee kleine koolwitjes die op de zeeraket afkomen.

Melkdistel op de rand van het strand en duinen.

Niet veel wind, wel veel wolken.

Ribben

Ribben
Donderdag 31 augustus 2017
Met Nico ga ik met de bus naar het ziekenhuis voor foto’s, want dinsdag kreeg hij ontzettend pijn op zijn rug en schouderblad. Nu blijkt dat hij 3 of 4 ribben gebroken heeft.